Met de lunchpakketten op de mechs naar Ypenburg!

Meer leden dan gebruikelijk maakten van het weekeinde een uitje, vanwege de laatste mooie dagen deze herfst. De zaal liep langzaam vol, en er waren veel aanwezigen die gewoon kwamen beppen in laats van spelen, en daarna een terrasje opzochten.

Dat betekende een piek tijdens lunchtijd met croissants, broodjes en natuurlijk de appeltaart. De fudgepot bevat inmiddels gedoneerde Amerikaanse snoepjes met de smaak dayglow fruity.

Peter H besloot bij te lezen over zijn favoriete onderwerp: Kursk.

Michel en Frits bespraken de arbeidsmarkt en een nieuwe baan.

En Jos pakte z’n pallet Scythe uit.

In dit steampunk spel speelt elke deelnemer een land die met een mix van WO1 spulletjes en nieuwe technologie probeert de winnen door het uitvoeren van een prive missie.

Een ieder probeert een rijk op te bouwen en voldoende populariteit en productie te krijgen om de grote warmachines te kunnen bouwen.

Die trouwens per land verschillend zijn, met verschillende eigenschappen. Ik begrijp nog steeds niet waarom het mechs moeten zijn. Maar ja The Rule of Cool.

Er zijn diverse manieren om te winnen en dat zorgde voor enig gefrons bij de spelers.

Al snel kwamen de spelers elkaar overal tegen en braken de gewelddadigheden uit. Huib fronste het beste en won het spel met straatlengte voorsprong.

Omdat we tafels en figuren klaar hebben staan, kun je ook even binnenvallen voor een spelletje met de clubfiguren. Erwin en Co waren present.

In dit geval met gebruik van de club dwergen.

Farid runde z’n RPG campagne en Matthijs was succesvol onheus tegen zijn 2e draak. Dat maakt hem nu zo ongeveer ongewenst vreemdeling op zijn thuisplaneet.

De 21e Overloon nadert met rasse schreden. Hans en Dick hebben nieuwe foto’s van het vliegveld Ypenburg in WO2 gekregen en zijn bezig het bord aan te passen aan nieuwe plaatsen voor kraters, een tribune en loopgraven met luchtdekking.

Nou moet Dick alleen nog de rol behang terugvinden die ze gebruikt hebben voor de weg.

De loopgraven schoten snel op.

Het is wel grappig om te zien dat de oppervlakte spullenboel bijna zo groot is als de oppervlakte van de demo.   Dat wordt wel wat.

Tot volgende week!

Speldag 7 oktober: 2500 demo bekers, schone bordjes, lege theemokken met een muzikale omlijsting

Terwijl ik moest werken namen Michel mijn bestuursdienst en Petra mijn persdienst waar: Bedankt!
De rest van de leden keek even op toen Petra met 2500 koffiebekertjes binnen sjouwde (voor de nieuwe demo) maar ging daarna verder met business as usual.

De bekende groep oudere jongeren onder bezielende Leiding van E.P. gingen Ancients Old Skool. (WRG regels).

De tafel stond te kreunen onder de hoeveelheid tin, toen Alexander en Porus elkaar tegenkwamen.

De ene kant met een mix van elk wapentuig uit de eeuw, de andere kant met de traditionele samenstelling van het leger.

Lange rijen met olifanten, in feestbeschildering, want de vijand verslaan is een feest!

En ook de strijdwagens in modieuze pastelkleuren. Ik heb dit in de koffer zitten in 15mm, toch weer eens doen.

De paarden aan de Macedonische kant leken volstrekt geen last van olifanten te hebben. De zeiswagens maakten zich gereed voor de charge.

Hetgeen duidelijk te zien was aan de gezichtsuitdrukking van Rick.

Nadat de zeiswagens hun werk hadden gedaan gingen de cavalerie wiggen als een mes door de boter.

En aan de andere vleugel wisten de olifanten elkaar goed bezig te houden, maar daarmee kon niet worden voorkomen dat de Indische support troepen het slagveld verlieten.

De rest van de zaal keek al niet meer op van het getoeter van de fanten, maar de slag kwam heftig tot z’n einde.

Mirjam kwam even kijken, tussen alle voorbereidingen van de bruiloft door. De 24e wordt ze mevrouw Bax. Gelukgewenst!

Lex had flink uitgepakt met zijn verzameling SciFi. De trend na meer dobbelstenen wordt nu duidelijk grotere voertuigen.

De ene kant had bunkers en voertuigen.

De andere kant had bunkers in voertuigen. Creatief gebouwd trouwens: kent iemand de reactive armor platen?

Rob had het contemplatief dieptepunt van de dag in stilte: zij appeltaart was op.

Passend stortte hij zich daarna met Frits in Massieve Darkness. Een Dungeon Crawler die enigszins onspeelbaar lijkt.

Dat is wel jammer, want de spullen zien er zoals vanouds uitstekend uit.

Ook wijze raad van de voorbijgangers mocht niet baten. De party was doomed.

Michel zette zijn steekwagentje binnen en begon met uitpakken van Brimstone.

De hele zaal merkte duidelijk dat we weer onder toezicht stonden van de voorzitter die van vakantie was teruggekeerd. Ondanks een vlucht van 25 uur zat hij kwiek aan tafel.

Het scenario begon in een mijn, de party moest de weg naar buiten vinden. Meestal vind een party een probleem. Maar vandaag ging dat anders.

Het probleem vond de party.

Zoals je op de tafel kunt zien wordt het grootste deel van de oppervlakte inmiddels in beslag genomen door de voorwerpen in de uitrusting van de spelers, niet door de dungeon.

Ed zorgde door het trekken van de beste monsterkaarten, dat de party niet verder kwam dan de tweede kamer.

Michel is inmiddels aan zijn 10e mutatie toe. De elfde zal wel een .45 door zijn voorhoofd worden. Petra’s Miss Moxxi ging Knock Out tegen een monster dat speciaal degene pakt met de minste hitpoints.

Jan gelooft in positief denken, ook bij Chain of Command. De jeugdige overmoed is duidelijk, maar ja de jeugd heeft de toekomst.

Sensei Bax grijnsde eens meesmuilend in zijn baard en besloot de laatste weken van zijn vrijgezelle bestaan Grasshopper Brankaer nog enige wijze lessen mee te geven.

Met als gereedschap dit keer 20 mm Fransen.

Matthijs kwam zijn role playing character doorspreken met Farid. Hij had als geestelijke support een van zijn dochters bij zich.

Onze secretaris Bernd had zijn Warhammer Fantasy uit de kast getrokken.

Tegen de Britons, die zo te zien waren blijven kamperen op dezelfde tafel.

Ze speelden “The Ninth Age” de modernste Old Skool Warhammer derivaat.

Hans deed uitbreidend onderhoud aan de Ypenburg tafel, voor de 21e in Overloon. Hij had zijn Rode Repair koffer bij zich.

De dag ging zachtjes over in de avond met wat gitaarspel van Marcel, die net z’n gitaar had laten stemmen.

Tot volgende week!

 

Speldag 30 september: Engelsen tegen Amerkanen, Amerikanen tegen Britten, Britten tegen Mastodonten, Mastodonten tegen Orks, Orks tegen Ondoden en Ondoden tegen Amerikanen.

We kwamen om 0900 binnen (vroeg naar de kapper) en al snel liep de zaal vol.

Robin en Gerard besloten Amerikanen tegen Engelsen uit te proberen.

Onder de bezielende leiding van Pat begonnen ze aan Muskets & Tomahawks.

In deze periode zijn Engelsen Europeanen en zijn de Amerikanen Indianen natuurlijk.

Een goede gelegenheid om eens te komen kijken. Doe je volgende keer mee Jaap?

Een groepje Engelsen op patrouille werd door Indianen overvallen.

De Engelsen moesten ijlings terug naar het fort, aan de andere kant van de tafel. De indianen verschenen van overal.

Terwijl ook hier de indianentaart met bosvruchten er goed inging, overtuigde Pat twee onschuldige spelers van een nieuwe perfide hobby.

Ondertussen probeerden de overgebleven Engelsen te ontsnappen.

Ook een tafel verder waren de Amerikanen en de Engelsen terug te vinden maar nu in de vorm van Patriotten tegen Britten. Jur en Jos speelden Sharpe Practice 2.0. Jur twijfelde een beetje aan de missie zo te zien.

Een ieder geval een goede gelegenheid om de miniaturen van het AWI event van 2 jaar geleden uit het vet te halen.

Na een hartversterking (behalve appeltaart ook bosbessentaart deze keer) kon de strijd beginnen.

Jos had gekozen voor een leger van hoofdzakelijk militia, maar wel veel. De Britten tegenover hem waren 3 keer zo duur, maar konden alleen winnen door in close combat te komen.

Dat wisten de Minute Men te voorkomen door een goede firing line.

Op de dorpstafel deze keer een klassieke Warhammer Fantasy slag. Met een van mijn mijn favourieten: Bretonians!.

Een mooie gelegenheid om frisse kleuren op tafel te zien.

En alhoewel het leger nog in aanbouw was, zag het er al behoorlijk kleurrijk uit!

Gespeeld werd er met “The Ninth Age“.

Lang geleden leefden er in “The Country that Time Forgot” een kudde mastodonten.

Ze hadden flink last van het dorpje dichtbij waar de dorpswinkel mastodontenbiefstuk verkocht.

Bij tijd en wijle trokken de eigenaars Arg, Orp en Nggh er dan ook met hun hulpjes opuit om mastodonten te vangen.

Alle Mastodonten? Neen Snurf de kleine mastodont was niet de grootste maar kon wel het hardste lopen. En toen de kudde werd omsingeld brak hij er doorheen en blies met zijn grote snuit het verhaaltje uit, voor hij eindigde in de kiloknaller van de week.

Snurf  besloot de wereld te gaan verkennen en liep verder zijn fantasie in.

Terwijl Jaap stond na te denken of zijn nieuwe Mastodont Ho! regels werkten volgens plan.

De grote Ork had een contemplatief moment voor de grote slag. “Zijn we er al Grote Ork?”  Het is trouwens verbazend hoeveel orks communiceren met lichaamstaal.

Het onderstrepen van aanwijzingen op tafel met gebalde vuist bijvoorbeeld.

Matthijs zijn Orken, Goblins en Demon verzameling breid gestaag uit.

Peter had zijn undead ertegenover staan.

Over bodylanguage gesproken: dit is een mooie tweetraps. Eerst de oplettende houding van een gunfighter in mainstreet. Handen aan de holsters.

En dan op het moment supreme: Bang! En het buskruit was nog niet eens uitgevonden.

Een en ander nam niet weg dat ook op tafel er flink werd gevochten.

Voor dit spel zijn dit tamelijk grote handen vol dobbelstenen.

Beast of the match was ook hier een pachyderm: de undead olifant van Peter deed het prima. Het zou natuurlijk de geresurrecte mastodont kunnen zijn van Jaap.

Er ontstond enige hilariteit aan de bordspeltafel.

Het bord van Zombicide was in dit scenario vrij groot. Met lange doorkijkjes waarmee alle zombies snel bij hun favourite snack kunnen.

De basisdoos Zombicide bevat een aardige hoeveelheid zombies. Als je die niet uitbreid, en je niet continue zombies dood maakt, dan krijgen alle zombies op het bord een extra beurt als de zombies van dat model niet meer voorhanden zijn bij een Spawn. Aangezien er ook kaartjes in het spel zijn met extra beurten voor zombies, kun je pech hebben. De walkers kregen in dit spel 4 beurten achter elkaar.

En het scenario dat zo fris en vrolijk begon ontaarde snel in een fast food frenzy.

Petra in avondjapon met decolletee (en met split en buks) mocht zich de ongezonde belangstelling van zombies veheugen (ook hier sex sells).

Ze beeindigde de happening met een Molotov cocktail (en ik bedoel niet iets van Tinder).

Kennen jullie deze nog? Het is de gecamoufleerde vertrekhal van vliegveld Ypenburg 1940.

Hans en Dick haalden de demo uit het vet voor de Nederland in WW2 happening in Overloon op 21 oktober.

Ik had een rustig dagje met muziek, gebep en figuren.

De tegenstanders van de Schotten voor Duinkerken vorderen gestaag. En de Engelse Artillerie natuurlijk.

Tot volgende week!

Speldag 23 september: Lord of the Murphs! en de rest van het spelspul.

Omdat de Lord of the Murphs vandaag werd gespeeld werd ik op een onmenselijk vroeg uur uit mijn bed getrommeld door mijn liefhebbende echtgenote, die het geheel ging scheidsen. Dat betekende dat ik kennismaakte met een fenomeen dat altijd in de twilight van de ochtend plaats vindt: het gereedzetten en plannen van de spullen.

Erwin en consorten waren druk bezig met het gooien voor de artillerie support, de tanks en de vliegtuigen voor hun WO 1 scenario.

Peter H en Hans lazen zich in in de speciale regels voor de glider aanval op Pegasus Bridge in WO2, en vergaten prompt het vechten bij nacht (Bolt Action)

Jan verdedigde zijn thuisland in 1945 en las nog snel de opstellingen door voordat Richard zijn Cromwells op tafel rolden (I Ain’t Been Shot Mum!)

En deze snoepwinkel was neergezet door Rick en zijn zoon Robin. Alhoewel de spel tafel vrijdag al was neergezet bracht Rick nog een paar figuren mee, die op hun kaartjes en movement trays moesten worden gezet.

Zoals je kunt zien is Rick al wat langer bezig met verzamelen, alhoewel de dwergen van zijn zoon er ook bij staan. Elke warband had een kaart met statistieken en een samenvatting van de spelregels. Regelkennis was niet vereist. (WOTR)

Hij beschikt trouwens ook over de grotere monsters in aantallen waarvan een gemiddelde speler alleen maar droomt.

Met de kaartjes en de bases waren Petra, Rick en Robin wel even bezig met klaarzetten.

Al snel waren Rick en Petra in vol bedrijf met het uitleggen van de regels en de campagne toevoegingen.

Een twaalf tal spelers waren verdeeld in Good en Evil. Behoudens hun eigen kas spekken door het in elkaar timmeren van vijanden en het bezetten van belangrijke gebouwen, konden ze ook nog meehelpen om of Good of Evil te laten winnen.

De spelers zaten een beetje om en om. In de stad was een slag aan de gang en aan de uiteinden kwamen nieuwe versterkingen binnen.

Al snel ontplofte de tafel in een serie gevechten en discussies. Regels voor Command en Control zijn nooit nodig, het wordt vanzelf een puinhoop.

Op tafel troffen de meest uiteenlopende troepen elkaar en monsters als cave-trolls en giant spiders als de pech hadden op de verkeerde plek te zoeken.

Uiteraard zaten er ook dobbelsteenworpen bij die nog jaren later zullen worden bezongen bij een borrel.

Verscheidene spelers gedroegen zich in character. En aangezien er 36 verschillende warbands waren, was er veel gelegenheid om typetjes te maken. Ik viel in een langdurig gesprek tussen een Gentleman-Goblin en een Redneck Dwerg bijvoorbeeld.

In het centrum spitste de strijd zich toe om de toren. Terwijl de ene partij die in beslag nam, bouwde de andere partij katapulten om de boel te levellen.

Natuurlijk vonden er met enige regelmaat Epische Gevechten plaats, waar de run of the mill eikels aan tafel aan konden deelnemen. Wie wil niet Gandalf helpen tegen Nazgul, of een Mumak tegen geesten?

Dat deelnemen ging niet voor niets. Je moest 30 fiches inleggen om je inzet maximaal 2 keer terug te krijgen. Farid waagde het erop en greep de teugels van de Mumak tegen Lowie zijn geesten. Bij het playtesten was dit een langdurig gevecht, Farid gooide echter zo extreem goed dat de Geesten niet eens meer konden terugmeppen: Kaching! 60 VP’s verdiend!

Aan het einde van het spel keken de Evil spelers nogal smug. Ze hadden met meer dan 100 punten verschil gewonnen. Maar: de Good side had Frodo gevonden en veilig van tafel geloodst.

Eigenlijk dus een soort Osgiliath: een tactische winst voor Evil en de Hobbit sloft verder.

Farid werd met algemene stemmen aangewezen als de meest Epische commandant en werd Lord of the Murphs! Hij koos voor de verrassingsprijs. Hij kreeg het begin van zijn volgende pre-painted leger: ridders!

Patrick werd unaniem aangewezen als grootste pechvogel en hing naar huis met een beginnersset LOTR.

En alhoewel hij heftig ontkende ging Lowie naar huis met de titel van de speler die het meest de weg kwijt was. Zijn cavalerie had de hele middag heen en weer gereden.

Als prijs ging hij naar huis met het kompas.

Na een spontaan applaus voor de organisatie, gingen we om 1630 opruimen. De slag had de heel dag geduurd. Dank aan Rick en Petra voor de organisatie. Volgens mij heeft men over het algemeen flink lol gehad, en is de traditie van Murphy Kilo Games (tussen Games en Mega-Games in) weer eer aan gedaan.

Uiteraard werd er meer gespeeld in de zaal. Jan was modebewust bezig met de pastel Duitse blinds.

Toen Richard kwam binnenscheuren met zijn Cromwells waren die echter flux verdwenen.

De Duitse verdedigers werden geconfronteerd met een Target Rich Environment.

De Duitse tanks konden het tij niet keren. De Engelsen lieten zich niet afleiden en zetten door langs de Duitse flank stellingen.

Ze stampten flink op het gaspedaal, en lieten hier en daar wat wrakken achter op weg naar de tafelrand en mei 1945.

Na enig schuifwerk stond de helft van Pegasus Bridge op de tafel voor een scenario waarbij de Engelse gliders de brug benaderen in 1944.

Het zat Majoor Hans niet mee. Hij landde te ver weg, bleef hangen in het prikkeldraad, schoot per vergissing bijna zijn tweede man dood en haalde de brug niet voor het einde van het scenario.

Volgende keer toch maar nachtregels spelen?

Robin en Jaap zetten hun grudge match WO1 tegen Erwin voort.

Deze keer zat het mee. Ondanks Erwin’s gas aanvallen zetten de tanks en vliegtuigen door en braken de linies.

De grondtroepen van de geallieerden haalden de loopgraven niet eens, toen de slag al afgebroken was.

Freek Jan en Victor begonnen met Konflikt 47. Een Weird War spel.

Hierin hebben beide partijen in WO2 de beschikking over alien technologie en maken ze gauss guns, walkers en ander ongerief.

De slag van vandaag vond plaats in een sneeuw dorpje in Oost Pruissen.

Ik dacht eerst dat Victor zombies had, maar hij bleek nog bezig met het maken van zijn soldaten.

Freek-Jan had al een aantal versterkingen staan in vol ornaat.

En dat was weer: een volle bak op zaterdag!

Tot volgende week!

Speldag 16 september: Drakenhandel ondergronds, De Engelsen stampen en Balkanisten on de move.

Behoudens de finish van de Painting Challenge (zie hier ), werd er natuurlijk ook gewoon gespeeld.

Petra nam haar spelers mee de ondergrond in. Iets met veel draken, wamt ze kwam een paar keer figuren uit de painting Challenge halen om te gebruiken.

Wat ik ervan begrepen heb is dat de meeste draken handelaren zijn in magische spullen. Onder andere een vest wat dolken bevat die automatisch terugkeren nadat ze geworpen zijn. Hopelijk niet met de punt eerst terug.

En het Imperium bleek ook aanwezig. Welke weet ik niet, maar ze plegen allemaal hetzelfde te willen.

Gelukkig bleken er voldoende red-shirts aanwezig om experience points te verdienen.

En meer dan voldoende dungeons om leeg te roven.

Onno en Maarten deden een pot Konflict 47. Hierin is de Tweede Wereldoorlog wat verlengd.

De nieuwste technologie zijn onder andere deze walkers.

Alhoewel home guard in een verbouwde civiele truck ook nog steeds kan.

En Universal carriers, nou ja de naam zegt genoeg.

Onno had zijn tank voorzien van een energy cannon. En voor de rest veel infanterie. Het is dan ook niet voor niets een uitbreiding op Bolt Action alhoewel het een apart boek is. Je kunt een hoop van je BA spullen hergebruiken.

Frits is op de experimentele tour met zijn lunches. vanmiddag gokte de ene op een broodje gebakken vis en de anderen op iets met appel.

Het beppen ging door. We hadden met de Painting Challenge voldoende om over te praten.

Ed nam een pauze van Fire & Sword en was bezig aan zijn balkanisten voor Shape’s Practice 2.0

Ik ging verder met de Duitsers 1940. Tussen het foto’s maken van de Challenge door.

  Tot volgende week!

Special: De Finish van de Summer Painting Challenge!

Bij het einde van de Astronomische zomer op 22 september, was het ook het einde van de Murphy’s Heroes Summer Painting Challenge op 16 september. Voor de spelregels van de challenge verwijs ik graag naar: MH Painting Challenge. Samenvattend geef je op hoeveel punten je denkt te schilderen, en laat je zien wat het geworden is. (De te verdienen punten en bonus en malus kortingen staan in de link). het gaat met name dus niet wie het beste schildert, maar wie het meeste schildert. En ik kan al verklappen dat wat dat laatste betreft de Painting Challenge is gelukt, en dat plannen om slecht en veel af te raggen niet zijn geslaagd: ondanks de doelstelling van kwantiteit was ook de kwaliteit van de figuren voorbeeldig.

Gedurende de dag kwamen een groot aantal deelnemers binnen met dozen en kisten van een kleine handkoffer tot rugzakken en steekwagens. Uiteindelijk leidde dat tot een tafel met een tamelijk grote hoeveelheid tin en plastic.

Sander was er druk mee om alle berekeningen te maken over de te verdienen punten en uiteindelijk een winnaar te bepalen, daarover straks meer.

Voor degenen die mee deden en geen figuren inleverden past slechts gepast zwijgen. Ze worden dan ook niet vermeld, tenzij ze de guts hadden aanwezig te zijn en een goede smoes te geven waarom zij hun figuren niet hadden ingeleverd of hun aantal punten niet hadden gehaald.

Op de 11e plaats met 237 van 250 punten stoomde Erik Verhofstad op. Erik schilderde een collector’s classic met een Dystopian Wars vloot van een inmiddels failliete fabrikant. Daarnaast voor de zekerheid wat 28mm aanvullingen.

Op de 10e plaats met 259 van de 750 punten galoppeerde Ed Blaauw binnen, die z’n Fire & Sword legertje uitbreidde.

Op de 9e plaats met 365 van 85 punten staat Petra Coret die tevens de grootste overschrijding had op het target. Zij vulde ruim de rangen van haar D&D campagne figuren aan.

Op de 8e plaats met 397 van 500 punten vloog Freek Jan Hamming binnen in zijn Team Yankee heli’s met versterking voor Flames of War.

Onno Maat sloeg zijn kamp op op de 7e plek met 420 van de 300 punten en een eclectische verzameling van WO2, Warhammer, 1947 en Flames of War.

Peter Schulein organiseerde iets meer dan de helft van de Duinkerker terugtocht op plaats 6 met 484 van 270 punten en een legertje Schotten en het begin van de Duitsers uit 1940.

Patrick Diederiks ontgon plaats 5 met 715 van 350 punten en warbands voor onder andere Congo, Walking Death en In Her Majesty’s Name.

Hans Goosen begroef zich met 812 van 700 punten op plaats 4 met zijn Teracotta Chinese leger voor For Reign and Ruin.

Sander Tijssen landde met een tactische opgave op plaats 3 met 844 van de 701 punten. Zijn plan had bijna gewerkt. Hij bracht onder andere Guildball, Warhammer, Flames of War naar de tafel.

Maar dankzij de eindspurt van de afgelopen weken, op de 2e plaats Jasper Barreveld met 864 van de 701 punten. Die targets met 701 brengen je net in een hogere klasse.

En eenzaam aan de top, Maarten Kaiser met 2165 van 1501 punten en Guildball, Warhammer, Bolt Action en SAGA.

Hij ontving dan ook de wisseltrofee van Murphy’s Heroes met de verplichting om 1) een figuur toe te voegen aan de trofee, en 2) een volgende club wedstrijd te organiseren.

Voorlopig nog ruimte genoeg op de trofee!

Daarna kwamen de prijzen die werden verloot in de verschillende punten categorieen. Petra trok de loodjes.

Maarten was spekkoper en won nog twee prijzen! Hij ging naar huis met zowel Dread Fleet als Space Quest

Ook Jasper vulde zijn Tin voorraad aan.

Gevolgd door wat kleinere prijzen.

Het hoogtepunt van de dag was natuurlijk de beste smoes. Om mee te doen moest je natuurlijk wel aanwezig zijn. Een aantal kandidaten waren discreet thuis gebleven. Van een aantal aanwezige kandidaten die hun target niet hadden gehaald, kwamen opmerkingen als “ik heb me vergist in het aantal“, “ik had het te druk“, of “m’n vriendin is zwanger en ik moest een huis kopen en de kinderkamer inrichten“. Allen vrij doorzichtige en niet ter zake doende smoezen, die geen recht doen aan de intelligentie van de toehoorders.  Maar een sprong eruit. Een lid dat was getroffen door een noodlottig scenario, perfide noodlot en vermoedelijk de invloed van Dagon. Hij had het bovendien netjes verwoord:

Voordat ik begin wil ik een moment nemen om alle jury-leden te bedanken die deze wedstrijd mogelijk hebben gemaakt. Deze wedstrijd heeft vele leden geholpen om een doorstart te maken in het schilderaspect van de hobby en mede hierdoor zullen de komende maanden vele nieuwe spellen worden gespeeld, die anders niet mogelijk zouden zijn geweest. Tot mijn spijt zal je door een (semi-) complexe samenloop van omstandigheden, geen miniaturen op de jury tafel aantreffen die door mijn hand zijn geschilderd. Dit alles had voorkomen kunnen worden als ik gisteravond gewoon een pizza had besteld, en geen broccoli had gegeten. Hoe dit relevant is zal je later in dit verhaal lezen. Ik ben pas laat begonnen aan de verfwedstrijd omdat ik de laatste maanden wat fanatieker ben geweest in mijn aquariumhobby. Een van mijn filterpompen is een tijdje buiten werking geweest en ik heb de tijd genomen om deze uit elkaar te halen, schoon te maken, en opnieuw te assembleren.
Dit heeft mij gemotiveerd om de rest van mijn aquarium een grote onderhoudsbeurt te geven en nieuw voer te kopen voor mijn goudvissen. Gedroogde tubifex blokjes, rode muggenlarven en een grote emmer zinkende granules. In de eerste instantie denk ik dat de vissen verward waren in het licht van deze aandacht, maar ze leerden het snel waarderen. In de loop van de verfwedstrijd, begonnen in juli reeds de eerste geschilderde modellen op tafel te verschijnen en tegen het einde van de maand augustus hoorde ik van links en rechts mensen opscheppen over hun geschilderde modellen. Dit in de combinatie met de naderende deadline heeft mij ertoe aangezet ook maar eens te beginnen. Ik had 20 ongeschilderde zombies en 20 ongeschilderde ghouls liggen. “Dat is nog wel te doen” dacht ik, dus ik begon te schilderen. Dit bleek tegen te vallen. Naast het feit dat ik weer voor het eerste sinds maanden met een penseel in de weer was, was er ook afleiding. Niet in het minst omdat ik altijd mijn nieuwe opgeknapte aquarium in mijn ooghoek gereflecteerd door een spiegel vanuit een andere kamer kon zien. (Ik houd mijn deuren graag open om de ventilatie te bevorderen.) Er viel altijd wel wat te doen voor de vissen. Na twee minder dan productieve weken besloot ik toch maar de deur te sluiten en dit heeft ertoe geleid dat de rest van de mini’s in korte tijd zijn afgerond. Ze stonden trots op een speciale plek op mijn multifunctionele tafel in de woonkeuken. Om dit te vieren wilde ik een pizza bestellen op de vrijdagavond voor de wedstrijd, maar een verantwoordelijk stemmetje in mijn hoofd hiel me tegen. Met lichte tegenzin heb ik broccoli-soep en een lichte pasta-carbonara voor mezelf klaar gemaakt en mijn lichaam ongeveer 750 kcal aan koolhydraten en vetten bespaard. Voordat ik verder ga met m’n verhaal is het van belang te weten dat mijn goudvissen geen kleine beestjes zijn. Ze zijn respectievelijk 5,5 en 7 jaar oud en ze zijn ieder groter dan mijn hand. Ze zijn sinds het sluiten van de deur, en daarmee mijn meest productieve periode erg onrustig geweest tijdens het voeren. waarschijnlijk is het gewoon hongerigheid, maar ergens vermoedde ik dat ze jaloers zijn geworden sinds ik mijn aandacht heb verschoven van hen naar mijn miniatuurtjes. Dit vermoeden zou later worden bevestigd. Fastforeward naar zaterdag ochtend voor de wedstrijdjurering op zaterdag.  Ik word vol verwachting wakker om mijn modellen te laten jureren. Al is het aantal van 40 modellen bescheiden, het voldoet toch aan mijn van te voren opgestelde schilderdoel. Tot mijn schrik stap ik in een koude plas water naast mijn bed. En nadat ik haastig de slaap uit mijn ogen wrijf, zie ik dat het niet een plas is, maar een serie van plasjes die een stippellijn vormen die door mijn geopende deuropening naar mijn woonkeuken leiden. Het aquarium lijkt leeg te zijn, maar misschien verschuilen ze zich wel tussen de planten. Ik volg het spoor van plasjes naar mijn multifunctionele tafel, waar de modellen waar ik zo trots op was, zijn verdwenen. Daarnaast de kom water waar ik mijn broccoli in heb gedompeld na het blancheren, met daarin mijn vissen, zichtbaar dikker dan de avond van gisteren, met een aantal vissenpoep-vormige plastic cylinders met hier en daar een vlok van wat ik gok verf is. Als ik nou gewoon pizza had besteld hadden de vissen deze riskante kruistocht wellicht niet kunnen eindigen in de veiligheid van de waterkom in mijn woonkeuken. Als ik geen broccoli had gegeten, hadden mijn vissen mijn huiswerk niet opgegeten.

Als meer dan verdiende troost kreeg Victor een huis overhandigd uit de serie “Help, mijn baasje is klusser“. De muren staan, maar er is geen warm stromend water, en als het dak niet lek was ook geen koud.

En met een totaal van 6520 echt geschilderde punten (zonder bonus/malus) hebben we een flinke deuk geslagen in onze tin berg. We hebben voor de schildercompetitie voor de volgende regelsets geschilderd:

Dead man’s hand, Walking dead, Chicago way, Congo, By fire and sword, Flames of War, Konflict ’47, Gorka Morka, Bolt Action, Wars and resurrection, Frag, Guilball, Legends of the high seas, 9th Age, Mercs, This is not a test, Warhammer 40k, Shadow war: Armageddon, Dystopian Wars, Battlefleet Gothic, D&D, Descent, For Reign and Ruin, Team Yankee, Scrappers, Saga, Bloodbowl, Sharpe Practice, Kings of War, Dragon Rampant, The Chicago Way, In Her Majesty’s Name.

Dank voor de Organisatie (Sander!) en we hebben in ieder geval een prima dag gehad! Ook schilderen is leuker in clubverband.

Tot Volgende Week!

Thunder Thursdays by Bernd!

Beste Murphen,

Op donderdagavond 14 september 2017 gaan de deuren open van de club.
Vanaf dan iedere maand de Tweede Donderdagavond Game Night.
Open: 19.30 uur Dicht: 22.45 uur (ongeveer)

Wat te doen?
– Nieuwe Call of Cthulhu Campagne (CCC) met als GM Ed Blaauw
– Boardgame Bernd (BB-C): Keuze uit de Collectie: Wat u maar wilt? Miniature Wargaming, Cardgames, andere Boardgames of wat dan ook.
Leden welkom, het wachtwoord is Thunder Thursday.

Data
Om te zien of er voldoende animo is voor deze extra avond in de maand betreft het een testperiode(van
september 2017 t/m februari 2018)
2017
14 september
12 oktober
9 november
14 december
2018
11 januari
8 februari

Games op 14 september:
-Aanmelden voor CC campagne kan bij: Ed Blaauw
-Het openingsboardgame is: The Godfather: Don Corleones Empire (COOM)
Max 5 spelers, nog 4 plekken open. Aanmelden bij Bernd

Laat de dobbelstenen rollen op Thunder Thursday!
Bernd Timmerman

 

Speldag 9 september: Delft onder water, De laatste Loodjes, Sam-Sam en Sing-Sing op de uitkijk.

Terwijl Delft onder water een levendige trip was, bleek een aantal leden niet van het rotsvaste spelmateriaal als gedacht. Het schaalmodel Irma dat al 3 dagen boven Delft hing, zorgde ervoor dat de opkomst lager was dan verwacht.

Uiteraard gold dat niet voor onze harde kern, waartoe Hans en Peter H kunnen worden gerekend. Terwijl peter stond uit te lekken had Hans al een tafel gebouwd voor hun ongoing campaigne Kursk.

Deze keer zaten Hans zijn Russen in loopgraven en viel Peter H met Duitsers aan. Zoals gewoonlijk Bolt Action 2.0 regels.

De witte vlekken zijn geen oogafwijking of square filters op de camera, maar mijnenvelden. Vermoedelijk. Of niet. Maar daar kwam Peter de moeilijke manier achter. De ambulance was wel een weggever, alhoewel Hans een poging deed Peter te overtuigen dat het een lekke band was geweest.

Hans verhoogde de feestvreugde met machinegeweren in Bunkers en infanterie in loopgraven.

Cees zijn balboekje was onverwacht leeg en hij maakte gebruik van de gelegenheid om een potje Zombicide er tussendoor te doen.

De versie op de club is in bruikleen en geschilderd. Dus enige moed beleid en trouw bij het gebruik wordt op prijs gesteld.

Onze boardgame Godfather Huib “Meeples” Woudstra kwam na de ergste buien nog gauw even een stukje appeltaart nuttigen.

Farid runde zijn Runequest campagne. Het begon beschaafd.

Maar binnen no time waren zulke grote vuurballen jonghe!

Volgende week is de uitslag van de Murphy’s Heroes Zomer Schilder Extravaganza. Hans en Sander waren bezig met de laatste loodjes. En ze wogen zwaar.

Er werd sowieso veel geschilderd en gebept. Zeker als een lid stond uit te druipen van z’n excursie naar SeaWorld Delft.

Petra ging stug verder aan de schilderwedstrijd en aan de D&D avonturen volgende week.

Er komen toch altijd even D&D klantjes kijken wat ze nu weer kunnen verwachten

Op dit moment staan de weddenschappen prominent op de undead halflings.

De eenheden Tom-Pouce en Moorkop staan in de basiskleuren. Heel Shire bakt!

Aan de andere kant gooiden deze draakjes in kerstmis kleuren ook hoge ogen.

Ik ging verder met het afronden van de early war Schotten.

De Bren carriers Mk 1 staan in de grondverf.    

Evenals de vroege 25 ponder. Aardig samenloop: het meest iconische Duitse kanon heeft een kaliber van 88mm. Het meest iconische Britse kanon heeft een diameter van 87.6 is 88 millimeter.

Ook de Duitsers maar even in de grondverf en de basing gezet.

En welke demo gaan we volgend jaar doen? Sinds kort hebben we twee huisdieren. Ze zijn zindelijk.

Tot volgende week!