Uit Den Ouden Doosch 1: Talk like a Pirate, Action 2009 en een Verplicht Nummer.

Zoals eerder is aangekondigd is dit de start van een nieuwe semi wekelijkse serie over de tijd dat Corona een biertje was, Social Distancing ging over close dancing en Gaming nog werd geclassificeerd als een full contact sport. Indien er verzoeken zijn dan kun je die indienen bij de redactie. We beginnen met wat nieuwe rubrieken.

Op de club 7 jaar geleden

We zaten midden in de Piraten campagne! Een tijd was er niet alleen een wapenwedloop in figuren, maar ook in het bouwen van schepen. Regels van Warhammer Historical.

Want hoe groter het schip, hoe beter het enteren.

Petra en Rick waren druk met een Lord of the Rings Skirmish.

Hier waren de Hobbits bezig met het stelen van Champignons. De Hobbit woning is van Eslo.

En wie weet wat dit voor spel is wat ik speelde en met wie?

Op pad naar: Action 2009

Toen de British Army On the Rhine nog enige omvang had in Duitsland, organiseerden ze Action. Een jaarlijkse wargameconventie in Rheindalen (op de basis). In 2009 stonden we daar met The Bridge Over The River Quar.

Inclusief allerlei voertuigen en vliegtuigen.

De Quar zijn een strijdlustig volkje en om de duvel niet bang!

Hoofdpersonen waren het Q-team:

Q-team: Quarribal,   Mr.Q,     Murquar, The Snout.

En ook de Kikvors Quar mogen niet onvermeld blijven

Een aantal andere oude bekenden waren ook toen al bezig met 15mm Fantasy.

De titel is This Orc’s Split. Zelfbouw regels of Vis Magica?

Blikvanger was het amfibisch landen op een groot Pacific eiland.

Maar ook toen al mooie tafels.

Met leuke doorkijkjes.

En details.

Uit de archieven van Murphy’s law

Voordat we digitaal gingen hadden we de Murphy’s Law. Een clubblad dat 2 of 3 of 4 of 5 of 6 keer per jaar verscheen, afhankelijk van kopij en geld. Het drukken en opsturen van de law was in die tijd verreweg de grootste kostenpost. Vast onderdeel was het woord van boven waarin de Voorzitter geheel vrijwillig een verplichte column schreef. Meestal ging dat over koetjes en kalfjes, contributie en communicatie en voorzitters en vergaderingen. Sommige voorzitters waren een stuk poetischer. Herkennen jullie deze voorzitter?

Op momenten dat er een teken van boven verwacht wordt en het enige dat er gebeurt is, dat er een regenbui  valt, zijn er momenten dat een gemiddelde Germaan uit de tijd van het jaar 0 begint te twijfelen aan zijn oppershamaan. In die tijden werden er lynchpartijen opgezet, en begon de oppershamaan wat chaotischer of sneller te werken. Hij hoopte dat zijn opperhoofd of stamhoofd (zo precies ben ik ook niet thuis in de Germaans cultus) op tijd ging ingrijpen. Een leuk idee was dan altijd  om over de rivier wat vredige, onder Romeins beheer vallende dorpjes aan te vallen. Daarbij hoopten ze dan dat er niet toevallig een Romeins legioen in de buurt aan het oefenen was. Wat dat stamhoofd toch voor zijn oppershamaan over had. Zeg nou zelf.

Boekbespreking: Mimi and Toutou go forth

In de vakantie kwam ik een heel bijzonder boek tegen. “Mimi and Toutou go forth” van Giles Foden, behandelt de zeeslagen op Lake Tanganyika gedurende de eerste wereldoorlog. Een historisch verhaal geschreven als een reisverslag waarin een klein groepje volslagen gestoorde Britten twee boten (HMS Mimi en HMS Toutou) honderden kilometers door de jungle verplaatsen om daarna met elk een kanon de (veel grotere) Duitse schepen aan te vallen die het Tanganyika meer beheersen en daarmee een bedreiging vormen voor de Engelse en Belgische kolonies.
Britten in rokjes, een majoor als god, stoomtractoren door de Jungle, en als klap op de vuurpijl een aantal zeeslagen tegen steeds grotere Duitse schepen. Ruim 300 pagina’s spannend jongensboek, dat mij al tientallen ideeën voor scenario’s heeft opgeleverd.
Verplichte kost voor alle wargamers, geschiedenis-enthousiasten, en militair belangstellenden.

Fragment over de hoofdpersoon Lt. Commander Spicer-Simson:
…But a series of bumbling errors and catastrophic misjudgements had left him stuck in naval hierarchy, the oldest lieutenant commander in the Navy. There was for example, that time during the Channel manoeuvres of 1905 when he suggested it would be a good idea for two destroyers to drag a line strung from one to the other in a periscope hunting exercise. He nearly sank a submarine.
Or there was the time when, in an exercise intended to test the defences of Portsmouth Harbour, he drove his ship on to a nearby beach. He was court martialled for that. He was also court-martialled for sinking a Liberty Boat in a collision, after smashing his destroyer into it. Someone was killed. The incident was reported in the local papers. Lieutenant Commander Spicer-Simson had something of a reputation for disaster.
In august 1914, at the start of the War, Spicer was put in charge of a coastal flotilla consisting of two gunboats and six boarding tugs operating out of Ramsgate. He felt confident enough of the anchorage of his gunboats to come ashore and entertain his wife and some lady friends in a hotel. He could see HMS NIGER one of the ships in question, well enough from the window, could he not? Fate answered this question with a resounding Yes. Yes, from the window of the hotel bar Spicer could see NIGER as the Germans torpedoed her. He could watch her sink too, in just 20 minutes. And going down with her , he could see his hopes of advancement to the highest echelon of the Navy disappear beneath the waves……..

Deze man verdiende een Distinguished Service Order door het winnen van de Battle on Lake Tanganyika en werd als held ingehaald in Engeland. Het verhaal heeft overigens model gestaan voor het script van de African Queen met Humphrey Bogart and Katherine Hepburn.

Uitgegeven bij Penguin, ISBN 0-7181-4555-0. Aanbevolen!

Dat was het dan voor deze week. Laat eens weten wat jullie er van vinden?

Comments are closed.