After Action Report: Wildwest scenario “canned beef”

Op 10 januari j.l . hadden Rick en ik afgesproken om weer eens een wildwestscenario te spelen met regelset “Legends of the Old West”. Rick had speciaal zijn ‘plain-indians’ afgeschilderd en wilde wel eens weten wat die nou aan gevecht-waarde in huis hadden. Bijgestaan door een zestal inhuur-apaches wilden deze het wel opnemen tegen de alom gevreesde “longknives” (U.S. 7th Cavalry). Dit alles ter voorbereiding van een paar grotere slagen in de toekomst met als hoogtepunt  “the battle at little bighorn” en om een beetje te pionieren met de regels om grotere groepen aan te sturen zonder al te veel gehinderd door veel details van de individuele figuren.
Een scenario werd ter plekke verzonnen en omdat Rick ook nog een kudde bizons had meegenomen, besloten we om een buitenpost c.q. conservenmakerij te nemen waar o.a. de wintervoorraden van de ‘U.S. Cavalry’ werden gemaakt en gedistribueerd.Afbeelding1Hiervoor hadden ze een mooie bizonhorde gelokaliseerd en probeerden deze dmv een paar begeleiders, waaronder de beroemde Cavalry-scout Kid Bison-tix op zijn even beroemde inheemse palomino ‘swift as the wind’,  deze horde netjes mee terug te nemen naar de outpost/conservenfabriekje om ze naar hun ‘final destiny’ te leiden.Afbeelding2Echter kregen een horde plain-indianen onder leiding van chief ”Crazy H…”(Henkie geloof ik) en tevens goede bekende van de ondertussen beroemd geworden warchief “always in a rush” Hans Bosloper, hier lucht van en probeerden hier natuurlijk een stokje voor te steken!
Chief ‘Crazy H.’ kwam meteen in actie en plaatste snel een paar ‘speciale interventieteams’ in een hinderlaag om de bizonhorde te stoppen en zelf weer in bezit te krijgen vooruitlopend op een grotere groep commanchees met de inhuur-apaches die nog op een wat grotere afstand aanwezig waren en al richting de outpost reden.Afbeelding3De snelheid van de bizonhorde hadden we bedacht zouden random worden aangestuurd dmv een D10 met een maximum en even snel als een paard. En dan links, rechts of rechtdoor dmv een D6. Echter toen chief ‘Crazy H.’ zijn interventieteams lanceerde was hij nog wel zo slim om deze in twee groepen te verdelen maar liep zijn tweede team achter de feiten aan(lees bizonhorde) omdat de bizons toch wel even sneller renden dan iedereen had voorzien (2 x een 10 uit een D10) en dat in inches en sjeesden zo het eerste team voorbij.Afbeelding4Chief ‘crazy H. ‘ probeerden nog hun weg te blokkeren door ervoor te gaan staan, maar hierdoor werd de keus van de bizons welke richting zij op moesten rennen wel erg beperkt. En een D6 werkte ook al niet in het voordeel van crazy H. en de bizons. Deze bepaalde dat ze zo hun noodlot tegemoet renden! Ondertussen waren de US cavalry ook al gealarmeerd  door de schotenwisseling en reden chief ’crazy H.’ al tegemoet. De ‘commanchees’ zagen de bui al hangen en gingen er al snel vandoor en alleen crazy H. ging nog een tijdje te keer tegen de troepen van de 7th cavalry, waarna hij wegreed met de mededeling dat hij zou terug komen met nog meer vrienden.
Crazy H. werd nog door enkele leden van de 7th cavalry bedankt voor zijn medewerking om de bizons netjes bij hun eindbestemming te laten komen met een paar colt .45 Cal. rounds.Afbeelding5Gelukkig waren de troepen bekend met deze crazy H. en reageerden hier snel en alert op. Vol alarm werd geblazen en de bevelhebbende officier gaf bevel om een vuurlinie op te stellen en de Indianen op een warm onthaal te trakteren!Afbeelding6En de linie was nog maar net opgesteld of een grote groep ‘commanchees’ met ‘inhuur-apachees’ verscheen al ten tonele om die vervelende ‘longknives’ even ter verantwoording te roepen. Afbeelding7Na een paar flinke salvo’s door de ‘US cavalry troopers’ werd al snel het centrum flink gedecimeerd bij de Indianen. Maar zo gek als ‘gekke henkie’ ook is, hij had wel zijn flanken versterkt met alle apache inhuur.Afbeelding8Dus moest het op een gegeven moment tot een treffen komen tussen beide flanken ‘mano a mano’ en daar zou ook de strijd worden beslist. Gelukkig hadden de ‘US troopers’ daar ook hun flanken enigszins versterkt ieder met een company te paard geleid door een senior officier. Echter mocht dat niet baten tegen deze door de wol geverfde  ‘plain-warriors’ en al snel moesten deze het onderspit delven en zelf een enkeling die dacht te ontsnappen werd meedogenloos in,- en neergehaald door deze meedogenloze troep indianen!Afbeelding9Het zag er op een gegeven moment slecht uit voor onze ‘cavalrytroopers’ echter door de vuurlinie tactisch in te zetten kon het tij worden gekeerd. Met een kleine overmacht en onvermoeibare inzet wisten de troopers zoveel schade toe te brengen dat de plain-warriors hun moed moesten testen om te zien of ze dit nog wel aankonden. En door pure uitputting pas na twee speelbeurten lukten het chief ‘crazy H.’ niet meer om zijn rode broeders bijeen te houden en met uiterste volharding om de strijd te laten voortduren en hen te weerhouden om te vluchten. Chief ‘crazy H. had alleen nog het nakijken waarna hij de vaak herhaalde en ondertussen beroemde woorden sprak “I’ll be back!”.
De bizons waren in handen gebleven van de US cavalry, de wintervoorraad gered en ze werden terstond ingeblikt als ‘bisonspam’en ‘cornedbisonbeef’.

Uw verslaggever in het veld,
Robin van Vemde

Comments are closed.