Speldag 21 januari: Lowie begint, Bernd beschiet, Erwin beweegt, Frits bekeert, Gerard betoogt en Petra beschildert

De koffie pruttelde al in de kop, toen ik met schilderwerk voor Poldercon de zaal binnenstapte. Om 10.20 was de boel al flink op dreef.

Lowie had druk geschilderd aan zijn Russen en kwam ze voor de eerste keer uitlaten tegen de ervaren Japanners van Hans. Bolt Action 2.0 natuurlijk.

Inclusief de Pride and Joy van Hans z’n tanktroepen. Inderdaad ook wel heel mooi geschilderd.

Ze troffen elkaar in Manchuria. Hier weergegeven door typisch Aziatisch Gothische Mansjoerische Gouden Eeuw architectuur.

De Russen waren wat onwennig voor de eerste keer maar Lowie was niet ontevreden.

In ieder geval wel grappig om eens twee legers tegen elkaar te zien vechten die alle twee grote hoeveelheden infanterie hebben. Meestal heeft maar een kant veel troepen en de andere kant voertuigen en/of veteranen.

Lex en een Engelse gast speelden een potje met Lex z’n nieuwe oudheid set in aanbouw. De gast speelde zelf 10mm Napoleontisch. Ik hoop dat hij eens wat legers meeneemt!

Oudheid blijft leuk. Zeker dit soort outfits. Petra en ik zij stiekem Mahdi tegen Britten aan het voorbereiden (lees ik plak ze).

Bernd is weer terug n een afwezigheid van enkele jaren. Goed hem weer te zien. Hij bracht een vriendje mee en speelden “The Fires of Midway” (Clash of Arms). Een zoek en engagement spel over de vloten rond midway in WO2, waarin blijkt dat grote carriers toch maar zandkorrels zijn in een hele grote Pacific, als je ze moet zien te vinden vanuit een vliegende badkuip.

Peter, Jaap en Robin besloten als geallieerden nu eindelijk eens de handen ineen te slaan. Ze kwamen bepakt en bezakt met loopgraven binnen voor een nieuwe confrontatie met het Duitse gevaar in WO1.

Het had flink geregend. De kraters stonden vol met water.

Dat hielp de door de modder wroetende infanterie niet erg. En de tanks konden sowieso niet rijden kennelijk.

Dit alles leidde tot een discreet buiten de camera gehouden vreugddans van het Duitse opperbevel.

Toen die buiten adem raakte heb ik hem toch maar even vastgelegd voor het nageslacht. Volgens mij voor de 9e keer ongeslagen. Zou het schelen dat ie de regels zelf geschreven heeft?

Matthijs had een grote slag waarin hij moest ontsnappen van tafel aan een gemeleerd gezelschap aan tegenstanders. Die hadden allemaal zo hun eigen ideeen over wat het scenario precies betekende.

In ieder geval werden de regels (For Reign and Ruin van Hans Goosen), flink op hun uithoudingsvermogen getest. Aangezien ik er naast zat aan de schildertafel waren de discussies boeiend om te volgen (en luid).

15mm Fantasy geeft natuurlijk wel de kans om een eclectische verzameling figuren op tafel te zetten.

In de regels betaal je punten voor een base met eigenschappen. je kunt je dus prima uitleven op de figuurkeuze.

Sander en Maarten speelden eveneens Bolt Action. Dat kan ook op kleine tafels zoals je hier ziet.

10 pinmarkers op een carrier is wel wat uitzonderlijk en bekorte de inzet aanzienlijk. (Maarten, doe het bandje van het wieltje eens schilderen voorop :) .)

Overigens goed om te zien dat de Stargrunt counters nog worden gebruikt.

Erwin en Akiro speelden een kaartspel van GW dat zich afspeeld in het 40K universum.

In Conquest leg je planeten neer, die je vervolgens moet zien te veroveren.

Het was de eerste keer dat ze het speelden en Erwin had plotseling verloren. Volgende keer nog eens goed de regels lezen, maar het lijkt wel een aardig spel.

De influx van een groep Infinity spelers leidt tot een hoeveelheid kleurrijke gebouwen op tafel. Misschien moet ik ook een een warbandje maken.

Die zowel op de Cobblestone platen als op de Dropzone Commander platen prima passen.

Het was de hele dag druk aan de knutseltafel. Gerard was bezig met gebouwen voor SciFi. Hij heeft net Rogue Stars gekocht van Osprey. En hij heeft een bijzondere duim.

Frits kwam loungen met zijn onvermijdelijke broodje en zo te zien is hij toegetreden tot de kerk van het vliegende spaghettimonster. (Alhoewel de gaatjes ontbreken.)

Gerard z’n gebouwen (Sarissa) waren gedeeltelijk in aanbouw. Of in afbraak, hangt van de gekozen kleurcombinaties af.

Hij probeerde tussentijds Onno te overtuigen mee te doen met Rogue Stars.

Terwijl Onno figuren aan het schilderen was voor Konflikt 47, van Warlord.

Petra schilderde figuren voor haar D&D campagne.

Vooral de Big Guy links trok nogal aandacht van haar spelers.

Mijn vaste plek met de rug tegen de verwarming en de schilderlamp was gelukkig nog vrij. Een kop koffie en een croissantje pindakaas vormde een prima ontbijt. (En voor de nieuwsgierige leden later op de dag: die pindakaas was dus voor het ontbijt, ik base er niet mee.)

Met nog drie weken doorlooptijd, legde ik de laatste hand aan figuren voor Poldercon. Morgen in de lak!

Tot volgende week!

1 Comments.

  1. Vanmiddag bij Murphy’s:
    The Great Escape of The Grent Battering

    Boss Orc sez: “Boyz, we built lots of big catapults. The other guys wanna smash dem. You go and get ‘m home before dey do! Bring da Trollz an’ da rocky guys. The zjinn will come as well.”

    De dark elves (Farid), skeletons (Peter) en mensen (Michel) hebben het orkleger ingesloten. De orks (Matthijs) moeten, hoe dan ook, de catapults van tafel krijgen. (De orks hebben 600 punten, de anderen hebben er ieder 400.)

    De drie legers staan langs de randen van de tafel, de orks zien waar de verschillende brigades staan maar weten de troepensamenstelling niet.

    Orkgeneraal Ragnarok Redflag schat in dat het leger dat drie brigades opstelt vermoedelijk het makkelijkst te doorbreken is. (de andere legers hadden er twee) Hij stelt de bulk van zijn leger aan die kant op en laat zijn lichte troepen de andere legers vertragen.

    De hobgoblins, trollen, catapults en generaal doen een uitval naar de korte zijde van het slagveld, daar blijken alleen de twee strijdwagens van de skeletten te staan. De rock elementals, aangevoerd door Sylvester Balboa en ondersteund door de djinn tovenaar, doen een uitval naar het centrum van de skeletten.

    De wolfrijders vallen het infanterieleger van de mensen aan en een paar snelle orkeenheden proberen de darkelves te vertragen.

    Het hoofdleger met de catapults wordt vertraagd door de strijdwagens maar weet daar betrekkelijk vlot door te breken. Tijdens de vertraging vuren de catapults één vernietigend salvo op een groep skeletcavalarie alvorens weer snel verder te lopen. De rockies -die door de djinn graniet hard gemaakt werden- schakelen het centrum van de skeletten uit. De wolfrijders strijden tegen de overmacht aan mensen en weten die een kostbaar kwartier bezig te houden. De lichte orks houden de derde brigade skeletten kort bezig en vertragen de darkelves ook vijf minuten.

    Na het verslaan van de strijdwagens is de weg vrij voor de catapults. Redflag stuurt de trollen naar achter om de rug te dekken en de djinn tovert een stukje bos in de weg van de resterende skeletten en de darkelves.

    Zonder problemen worden de catapults in veiligheid gebracht. Daar gaan de orks nog jaren plezier van hebben…