Speldag 20 mei: The Wild Bunch in actie, Trein naar Puerto Rico: een Spannende geschiedenis, Farid blijft plakken en Peter neemt de brandtrap.

In een voorjaarszonnetje liep ik naar de zaal en struikelde over een set betaalpasjes op het fietspad. Het bleek van iemand in Den Haag te zijn die ze na een telefoontje in de zaal kwam halen. Met een fles wijn! Alhoewel het niet specifiek een bordspeldag was werden er veel bordspelen gespeeld. Bovendien werd er zoveel geknutseld en gebept, dat de knutselhoek fors moest worden uitgebreid.

Hans en Cees begonnen met Wild West. De oude Warhammer Historical regels Legends of the Old West.

Cees pakte uit met de Wild Bunch in de onvermijdelijke Sergio Leone regenjassen.

Hans kondigde met een beschaafde kreet de komst van zijn indianenstam aan. Dat kon niet goed gaan tussen die twee.

Aan de speltafel begonnen de spelers bescheiden met een kaartspel bij de koffie.

In dit geval de kaartspelversie van Puerto Rico. Snel speelbaar op een kleine oppervlakte. Ideaal voor in de vakantietas.

Frits was goed op dreef en charmeerde de blosjes op de wangen bij Petra. Zijn wel gekozen woorden verplaatsten daarna naar de knutseltafel.

Het tweede spel van de dag was Ticket to Ride. Een Golden Oldie waar inmiddels al ruim tien kaarten en derivaten van zijn verschenen. (Overigens ook op de computer en tablet .)

In de middag ging de congregatie verder met Hoogspanning. Hierin moeten steden van energie worden voorzien.

Cees snatched defeat from the jaws of victory en werd in de ronde daarop door iedereen gepasseerd.

Onder belangstelling van diverse leden gingen Erwin en Jaap door met WW1. Hun campagne duurt inmiddels langer dan de oorlog zelf.

De winning streak van Erwin leek ruw onderbroken te worden door Jaap zijn plan.

Hij moest zowaar bij de les blijven. En de slag hing in evenwicht.

De blauwe vloedgolf slaagde er bijna in om door te breken, totdat Jaap een ongelukkige versterkingsrol gooide en Erwin zijn mobiele eenheid kon gebruiken om de doorbraak af te stoppen. Voorlopig leidt hij nog steeds.

Jasper en Erik waren bezig met SciFi.

Met nogal diverse figuren als warbands. Ik kon het spel niet thuisbrengen.

Games Workshop heeft een reincarnatie van Necromunda uitgebracht. Aangezien de meeste spelers tot hun eyeballs in figuren zitten, waren de warbands snel gebouwd.

Leuk om weer eens wat Old Skool terug te zien.

Al voor de lunch moest de knutselhoek worden uitgebreid met extra tafelruimte. Voor de oudgedienden gebeurde er iets heel bijzonders: Farid knutselde!

Weliswaar hebben we hem nog niet aan het schilderen gekregen, maar magnotape onder de bases zetten is een mooie eerste stap.

En zoals iedereen weet: dat doe je door magnotape op een stevige metalen ondergrond te leggen en de base met lijm daarop aan te drukken met beide handen.

Als je het aandrukken tussen je vingers doet, dan trekt de base namelijk krom.

Aangezien Farid zijn Fire & Sword leger tamelijk groot is, was hij wel een dag bezig. Afijn in ieder geval kunnen ze zonder schade worden vervoerd nu. En dankzij Ed zitten de vlaggen erop.

Marcel was druk aan het sculpten op dollies, voor ACW troepen.

Hans kwam later binnen met een tussendoor barbaars, oosters, fantasy, chinees, steampunk projectje.

En tussen alle knutselgeweld zat ik op mijn vaste stekkie te bouwen aan de laatste flats voor The Chicago Way.

De flats zijn voorzien van brandtrappen. Onontbeerlijk voor achtervolgingen en schietpartijen. Ik heb ze aan de gebouwen bevestigd met haakjes, dus ze zijn demontabel voor vervoer en opslag.

Tegen zessen zette ik de flats met brandtrappen op de tafel. Na wat shuffelen paste een en ander prima. Evenals de stoom rangeer locomotief bij de rails.

Hiermee heeft de tafel wel iets gekregen van de overgang van buitenwijk naar centrum. Er komt nog 1 gebouw bij: een diner! Kunnen we tenminste schietpartijen organiseren tussen voor- en hoofdgerecht. En dan is de tafel wel vol.

Tot volgende week!

Comments are closed.