Speldag 27 mei: Blunt into Sharp Practice, Groepsvervoer in de Tempel, Orcs in Chicago, Elven hebben de Blues.

Deze zaterdag was het Sharp Practice Event wat Jur had georganiseerd  in Delft. Dat betekende dat om 10.00 uur al een aantal minder bekende gezichten bezig waren met het uitpakken van de figuren, om in een welgekozen mix van beginners en gevorderden de regels van Sharp Practice 2e editie te gaan meemaken.

Omdat Sharp Practice geschikt is voor diverse tijdperken, zagen we zowel de French and Indian Wars, de American War of Independence als Napoleontische slagen van verschillende theaters.

En het blijft natuurlijk altijd leuk om te zien hoe mensen verschillende schilder en basing stijlen hanteren.

In de regels komen veel verschillende eenheden voor. Dus behalve losse groepjes militia, ook gedrilde eenheden in keurige formatie.

Dat geeft voldoende ruimte voor mensen om zich ook in uniformkeuze (of het gebrek daaraan) volledig uit te leven.

En uiteraard geldt vaak: hoe slechter de troepen hoe mooier het uniform.

Zoals te zien kun je de figuren per stuk basen, maar ook op multibases zetten. De regels zijn flexibel wat dat betreft.

Dat betekent dat je ook andere systemen als Black Powder kunt spelen met dezelfde figuren. Voor het maken van eenheden zijn er diverse typen movement trays op de markt voor ronde en vierkante bases.

Uiteraard werd er behalve over de regels ook flink gebept over schilderen, toekomstige projecten en meegemaakte spelervaringen in het verleden. Al met al een relaxte sfeer (paste trouwens ook goed bij de temperatuur). 13 deelnemers en 4 tafels boden ruim de gelegenheid tot contact.

En de tafels gaven gelegenheid tot fraaie plaatjes.

Indien het spannend werd in een slag, kwam iedereen even kijken. (En commentaar geven.)

Jos (als ervaren speler met 2 keer gespeeld) en ik als noobie (nog nooit gespeeld), besloten er gewoon in te duiken Murphy Style.

64 punten per kant met militia, line, cavalerie en artillerie. We speelden Amerikaanse onafhankelijks oorlog.

Dat gaf mij de gelegenheid de AWI figuren weer eens uit de koffer te halen waar ze sinds augustus vorig jaar in zaten. Top  tip: blikken op de foto zijn 5 euro on line bij de Appie en de Lidl heeft een hengeltas, waar precies 3 van die blikken inpassen voor 30 euro.

Ik speelde Amerikaanse loyalisten, netjes in dienst van het bevoegd gezag. Jos had opstandelingen en provocateurs, die het natuurlijk nooit konden winnen van Zijne Majesteit.
Mijn kanon schakelde in de eerste beurt zijn kanon uit. In het centrum had Jos overwicht, niet in het minst omdat mijn commandant 4 beurten weigerde te bewegen (dankzij de Tiffin kaart en geen vlaggen).

Op de linkerflank ontstond een cavalerie gevecht wat door mijn troepen werd gewonnen.

En op de rechterflank, maaide de skirmishers van Jos figuur na figuur neer van mijn lijn, terwijl mijn skirmishers een flankbeweging uitvoerden.

Die bracht ze in de rug van Jos zijn lijn. Op dat moment besloot mijn commandant dat de thee op was en kwam naar voren, terwijl mijn cavalerie de omtrekkende beweging over links inzette.

Met nog twee eenheden van wie er een aardig was aangeschoten besloten we dat de Amerikanen er genoeg van hadden. Leve de Koning!

En nu: wat vond ik ervan? Allereerst dank aan Jur voor het organiseren van een prima evenement. En hij was nog jarig ook! Een evenement werkt toch: ik had de regels al een jaar thuis liggen, dus het heeft me wel over de streep getrokken ze te gaan proberen. En dank aan Jos voor een leuke pot!

Voor wat betreft Sharp Practice? Ik ben een groot fan van Dux Britanniarum (ook van TFL) en deze set heeft er wel van weg. Het speelt snel en leuk en geeft een goed feel van kleine eenheden. Overall zit de set goed in elkaar, dus ik denk wel dat ik de set blijf spelen. In ieder geval voor AWI, waar mijn set tot dusver Black Powder was, die meer grote slagen probeert te spelen.
De kleine eenheden van AWI passen goed bij SP.
Pas wel even op met de legerlijsten voor AWI. De wapens voor de cavalerie zijn geen musket, maar moeten sabre zijn. Cut & Paste error.
In het spel trek je fiches uit een zakje om te bepalen wie er aan de beurt komt. Smaken verschillen, maar de grote irritator voor mij is de Tiffin kaart, waarbij de beurt voorbij is en er eenheden dus niet aan de beurt zijn geweest. Ik houd er niet van wanneer eenheden in het gezicht van de vijand beurten lang niks doen. Gelukkig bieden de vlaggen nog wat gelegenheid om toch aan de beurt te komen, maar ik denk dat als je (net als bij Dux) de Tiffin kaart zou weglaten het spel er leuker door wordt. Er zit genoeg onzekerheid in het mechaniek zelf.
Verder is een eigenschap van alle regels van TFL dat de makers zich erg verdiepen in een periode en hun “feel” daarvan proberen tot uitdrukking te brengen in de regels. Maar wat nou precies de achterliggende reden is geweest om iets te doen staat er niet in. Dus als je niet heel vaak de regels speelt en met de auteurs interacteert (wat makkelijk kan on line en in person want ze zijn erg benaderbaar), hanteer je niet een gelijk referentiekader waarom regels zijn zoals ze zijn. Is dat erg? Neen meestal niet, maar de regels van TFL zijn niet waterdicht opgeschreven (dat was vroeger met de TFL sets nog veel erger). De auteurs gaan ervan uit dat met hetzelfde begrip, referentiekader en appreciatie het logisch is dat de dingen in de regels zijn zoals ze zijn. Uitleg staat op plaatsen waar je hem niet verwacht, de beschrijving van een spel(beurt) en de regeluitleg lopen door elkaar heen, de naamgeving in de tekst is niet overal consistent. Uitzonderingen op regels zijn niet altijd expliciet maar ook impliciet en dat gelegenheid geeft tot veel discussie. Er zijn inmiddels 19 A4 FAQ voor SP ter beschikking op de TFL website. Zeer aan te bevelen, want zelfs een paar hele basale regels als rout roepen een hoop vragen op. Daar wordt dan door de auteurs keurig antwoord op gegeven. Maar ik vraag me wel af of het gros van die vragen niet zou kunnen worden ondervangen door een consistentere tekst in het regelboek.
Gelukkig staan er in de regels een index en een alfabetische inhoudsopgave: dat helpt. De support voor de regels is trouwens goed, website, forum en ook video’s met speluitleg kun je op YouTube vinden. Tot slot: er is bewust geen Quick Reference Card. (ik weet dat er een is van TFL, maar daar “staan de tabellen op die je niet uit je hoofd leert naar een paar keer spelen” (einde citaat TFL). Voor normale spelers die niet elke week dezelfde regelset spelen en die de regels niet zelf geschreven hebben is een goede QRC heel handig en is het uit het hoofd leren een domme vereiste. Er zijn er meer die dat vinden en kon ik de QRC van het net trekken (bedankt CptKremmen !).
Ik denk dat ik de set naast Dux, en Bag the Hun op de plank zet als current. Trouwen het zoeken van de set kostte me ruim een uur. Op SP 2 staat namelijk op de kaft SP. Pas in de aanhef van de introductie kun je lezen dat het de tweede editie betreft. En ik had natuurlijk de foto van kaft niet uit mijn hoofd geleerd en keek naar de naam……… Dat leidde tot gevloek toen ik uiteindelijk twee sets SP in mijn handen had, waarvan er een SP1 was en een SP2.
Volgende week gaan Jos en ik 80 punten proberen.

Los van het SP geweld ging Petra’s D&D clubje verder met de campagne in de witte tempel.

De partyleden werden ruw onderbroken in hun aankopen bij de plaatselijke middenstand, doordat Cees zijn nieuwsgierigheid niet langer kon bedwingen en de Puzzle Transport Box open maakte.

Dit teleporteerde de leden at random naar diverse locaties, waar een en ander aan de hand bleek met tovenaars, schizofrene magiers en draken.
Een en ander vroeg de opperste concentratie om zowel in leven te blijven, de partyleden te vinden, het mysterie op te lossen en de weg terug te vinden naar de uitgang.
Uiteindelijk kwam alles op zijn pootjes terecht. Inclusief de draak!
Op de Chicago Way tafel gebeurde eveneens een teleport wonder.
Verscheidene Orcs en Imperial Guards vielen uit hun force fields en schoten het uit ten midden van de buitenwijken.
De nieuwe Warhammer 40K Skirmish regels (een vereenvoudigd Necromunda voor de ouderen onder ons) hebben de weg naar de club gevonden.
Farid en Matthijs zetten hun grudge match met for Reign and Ruin voort. Voor de eerzame toeschouwer spelen er twee slagen: op tafel met miniaturen en tussen Matthijs en Farid met verbaal geweld. De volgende stap zijn tussenrondes met life size LARP wapens voor de beide kemphanen.
Op tafel hield Farid de Thin Blue Wall.
En maakte Matthijs daar met grof geweld een Thin Blue Line van.
Uiteraard werd er ook geknutseld. Waarschuwing: De Wapstad in Rijswijk gaat dicht! Alle voorraad gaat per 4 juli naar de Houtloods in Den Haag. Another one bites the dust.
En natuurlijk werd er ook geplakt. Niets ruikt zo goed als lijm bij 30 graden.

Tot volgende week!

 

Comments are closed.