Speldag 23 september: Lord of the Murphs! en de rest van het spelspul.

Omdat de Lord of the Murphs vandaag werd gespeeld werd ik op een onmenselijk vroeg uur uit mijn bed getrommeld door mijn liefhebbende echtgenote, die het geheel ging scheidsen. Dat betekende dat ik kennismaakte met een fenomeen dat altijd in de twilight van de ochtend plaats vindt: het gereedzetten en plannen van de spullen.

Erwin en consorten waren druk bezig met het gooien voor de artillerie support, de tanks en de vliegtuigen voor hun WO 1 scenario.

Peter H en Hans lazen zich in in de speciale regels voor de glider aanval op Pegasus Bridge in WO2, en vergaten prompt het vechten bij nacht (Bolt Action)

Jan verdedigde zijn thuisland in 1945 en las nog snel de opstellingen door voordat Richard zijn Cromwells op tafel rolden (I Ain’t Been Shot Mum!)

En deze snoepwinkel was neergezet door Rick en zijn zoon Robin. Alhoewel de spel tafel vrijdag al was neergezet bracht Rick nog een paar figuren mee, die op hun kaartjes en movement trays moesten worden gezet.

Zoals je kunt zien is Rick al wat langer bezig met verzamelen, alhoewel de dwergen van zijn zoon er ook bij staan. Elke warband had een kaart met statistieken en een samenvatting van de spelregels. Regelkennis was niet vereist. (WOTR)

Hij beschikt trouwens ook over de grotere monsters in aantallen waarvan een gemiddelde speler alleen maar droomt.

Met de kaartjes en de bases waren Petra, Rick en Robin wel even bezig met klaarzetten.

Al snel waren Rick en Petra in vol bedrijf met het uitleggen van de regels en de campagne toevoegingen.

Een twaalf tal spelers waren verdeeld in Good en Evil. Behoudens hun eigen kas spekken door het in elkaar timmeren van vijanden en het bezetten van belangrijke gebouwen, konden ze ook nog meehelpen om of Good of Evil te laten winnen.

De spelers zaten een beetje om en om. In de stad was een slag aan de gang en aan de uiteinden kwamen nieuwe versterkingen binnen.

Al snel ontplofte de tafel in een serie gevechten en discussies. Regels voor Command en Control zijn nooit nodig, het wordt vanzelf een puinhoop.

Op tafel troffen de meest uiteenlopende troepen elkaar en monsters als cave-trolls en giant spiders als de pech hadden op de verkeerde plek te zoeken.

Uiteraard zaten er ook dobbelsteenworpen bij die nog jaren later zullen worden bezongen bij een borrel.

Verscheidene spelers gedroegen zich in character. En aangezien er 36 verschillende warbands waren, was er veel gelegenheid om typetjes te maken. Ik viel in een langdurig gesprek tussen een Gentleman-Goblin en een Redneck Dwerg bijvoorbeeld.

In het centrum spitste de strijd zich toe om de toren. Terwijl de ene partij die in beslag nam, bouwde de andere partij katapulten om de boel te levellen.

Natuurlijk vonden er met enige regelmaat Epische Gevechten plaats, waar de run of the mill eikels aan tafel aan konden deelnemen. Wie wil niet Gandalf helpen tegen Nazgul, of een Mumak tegen geesten?

Dat deelnemen ging niet voor niets. Je moest 30 fiches inleggen om je inzet maximaal 2 keer terug te krijgen. Farid waagde het erop en greep de teugels van de Mumak tegen Lowie zijn geesten. Bij het playtesten was dit een langdurig gevecht, Farid gooide echter zo extreem goed dat de Geesten niet eens meer konden terugmeppen: Kaching! 60 VP’s verdiend!

Aan het einde van het spel keken de Evil spelers nogal smug. Ze hadden met meer dan 100 punten verschil gewonnen. Maar: de Good side had Frodo gevonden en veilig van tafel geloodst.

Eigenlijk dus een soort Osgiliath: een tactische winst voor Evil en de Hobbit sloft verder.

Farid werd met algemene stemmen aangewezen als de meest Epische commandant en werd Lord of the Murphs! Hij koos voor de verrassingsprijs. Hij kreeg het begin van zijn volgende pre-painted leger: ridders!

Patrick werd unaniem aangewezen als grootste pechvogel en hing naar huis met een beginnersset LOTR.

En alhoewel hij heftig ontkende ging Lowie naar huis met de titel van de speler die het meest de weg kwijt was. Zijn cavalerie had de hele middag heen en weer gereden.

Als prijs ging hij naar huis met het kompas.

Na een spontaan applaus voor de organisatie, gingen we om 1630 opruimen. De slag had de heel dag geduurd. Dank aan Rick en Petra voor de organisatie. Volgens mij heeft men over het algemeen flink lol gehad, en is de traditie van Murphy Kilo Games (tussen Games en Mega-Games in) weer eer aan gedaan.

Uiteraard werd er meer gespeeld in de zaal. Jan was modebewust bezig met de pastel Duitse blinds.

Toen Richard kwam binnenscheuren met zijn Cromwells waren die echter flux verdwenen.

De Duitse verdedigers werden geconfronteerd met een Target Rich Environment.

De Duitse tanks konden het tij niet keren. De Engelsen lieten zich niet afleiden en zetten door langs de Duitse flank stellingen.

Ze stampten flink op het gaspedaal, en lieten hier en daar wat wrakken achter op weg naar de tafelrand en mei 1945.

Na enig schuifwerk stond de helft van Pegasus Bridge op de tafel voor een scenario waarbij de Engelse gliders de brug benaderen in 1944.

Het zat Majoor Hans niet mee. Hij landde te ver weg, bleef hangen in het prikkeldraad, schoot per vergissing bijna zijn tweede man dood en haalde de brug niet voor het einde van het scenario.

Volgende keer toch maar nachtregels spelen?

Robin en Jaap zetten hun grudge match WO1 tegen Erwin voort.

Deze keer zat het mee. Ondanks Erwin’s gas aanvallen zetten de tanks en vliegtuigen door en braken de linies.

De grondtroepen van de geallieerden haalden de loopgraven niet eens, toen de slag al afgebroken was.

Freek Jan en Victor begonnen met Konflikt 47. Een Weird War spel.

Hierin hebben beide partijen in WO2 de beschikking over alien technologie en maken ze gauss guns, walkers en ander ongerief.

De slag van vandaag vond plaats in een sneeuw dorpje in Oost Pruissen.

Ik dacht eerst dat Victor zombies had, maar hij bleek nog bezig met het maken van zijn soldaten.

Freek-Jan had al een aantal versterkingen staan in vol ornaat.

En dat was weer: een volle bak op zaterdag!

Tot volgende week!

Comments are closed.