Field Trip Salute 2017 deel 1: Deuken en Doorzetten.

Nadat we om 0430 waren opgestaan stapten we om 0500 in de auto naar Schiphol. De uitgang van de parkeergarage aan de kant van Leiden / Schiphol is een donkere  tunnel van een meter of 30 met een zigzag, een slagboom aan het begin waar je kenteken wordt gechecked, en an het einde achter de zigzag en zonder licht, een donkergrijs hek in een grijze tunnel in het donker. Een stalen hek dat openklapt aan het einde gedurende de nacht. Als in: nooit overdag. Als in: ik ben na de slagboom sneller met mijn auto bij de uitgang van de tunnel, dan het hek geheel open is. Als in: rechterbuitenspiegel, voorportier, achterportier, plm 2000 euro schade en meteen wakker achter het stuur.

Op Schiphol was het krankzinnig druk, maar thuis inchecken en alleen handbagage deed wonderen.

Afijn, we waren om 0800 bij Salute, en er stonden al plm 50 mensen in de rij. De man achter me had na binnenkomst dit keer de gratis tas bon in zijn goodie bag. Na twee uur wachten mochten we naar binnen. Top-Tip: kom pas om 10.30 en loop zonder wachten naar binnen. Vroeger mocht je met een Q-buster ticket een half uur eerder naar binnen en kon je de beursaanbiedingen scoren, tegenwoordig zijn die of al op aan de traders (de bunnies van Dice Bag Lady), of in grote aantallen voor iedereen beschikbaar.

Het enige voordeel van als eerste naar binnen is dat je nog een paar foto’s kunt maken van de schilderwedstrijd, zonder dat je op afstand wordt gehouden. Wel door het glas van de kast heen, maar toch.

Geen idee van wie deze waren, maar ik vond ze erg mooi!

Deze was aardig aan de maat, toch zeker wel; 30+ cm.

En deze was gewoon grappig.

Brengt mij op het volgende punt en de daaruit volgende disclaimer. We hebben 950+ foto’s gemaakt en ik heb er na het bewerken (kostte de hele zondag) er nog 360 van over. Het is ondoenlijk om die allemaal te posten, dus jullie krijgen de dingen die mij zijn opgevallen, in de volgorde die ik makkelijk vind. Dit jaar maar eens op thema.

Thema 1: Life Role Playing

Vlak bij de ingang stond deze Post Apocalypse Landrover. Pas toen ik weer thuis kwam, kwam ik erachter dat de achterkant van het voertuig was ingericht als speelkamer voor het spel Aftermath!

Elk jaar lopen er 40K figuren. Deze Space Marine is immer volgeboekt met stoere jongens die een foto door Pa laten maken. Daarna lopen ze een halve dag met een stevige grijns :)

Topppunt dit jaar was de aanwezigheid van een groep StarWars re-enactors. Er waren er zeker een stuk of tien en ze waren ook erg actief in het rondlopen.

Met stip op 1 de Wookie, die door alle kids werd beschouwt als teddy bear.

Elke keer als hij zijn armen omhoog deed klonk de wookie scream op hoog volume, tot algemeen vermaak van de kids.

Voor de oudere jongeren waren er natuurlijk ook de nodige stormtroopers.

Er waren ook enkele oudere heren in diverse historische uniformen. Maar die staan niet op de foto’s!

Thema 2: Welke tafel vielen ons op? Minimalistisch

Opvallen bedoeld in positieve zin dan, en in originaliteit. De tafels op Salute zijn voor een groot deel vergelijkbaar met onze clubtafels. Dan heb je hele grote displays, die waren er minder dit jaar, of hele opvallende/originele displays, of fantastisch gebouwde hoekjes.

Met excuses naar alle andere tafels of gemiste tafels: dit viel ons op.

Een hele grote en kale rots. Volgens mij de Falklands. Het gaf de invloed van de omgeving erg goed weer, maar toch: hoeveel kuub voor hoeveel figuren?

A Very British Civil War is meestal aanwezig met Britse dorpjes die als toneel van veldslagen tussen overdreven Britse fracties dienen. Dit keer hadden ze een landing met kust bombardement. Op een kust ergens. Alle schepen scratchbuilt.

Maar: waarheen en waartoe?

Deze viel ook op. Je ziet wel waarom. Desgevraagd een historisch terrein. Dan in ieder geval een goede plek om een ford neer te zetten.

Tot slot in deze categorie: winter skirmish. Geen woord aan toe te voegen.

Thema 3: Origineel Idee!

Tot op zekere hoogte is elk speel een origineel idee. Wat we hier laten zien zijn een aantal spellen die ondanks de 30 jaar ervaring in het zien van honderden demo’s toch iets hadden van Wow!

Deze infinity tafel klopte tot in de laatste details. En alhoewel het kleuren schema opvallend was: volgens mij wordt je op den duur gek van rode stoepen, paste het gewoon prima.

Ook de aankleding tot de bloempotten, het straatmeubilair toe was fantastisch!

We hebben letterlijk een kwartier naar alle details staan kijken.

Ook de keuze voor de verschillende gebouwen en hun functies pasten goed bij deze wijk.

Waar ook de auto’s van diverse merken goed zijn vertegenwoordigd.  Mooi gedaan!

  Deze tafel moet bekend zijn bij alle Jurrassic Park fans. In dit spel kon je spelen als survivor of als Dino.

Voor de Dino’s was het survivors eten en ontsnappen.

De stopwatches controleerden de verschillende poorten en het vertrek van de heli. Het spel duurde nooit langer dan 20 minuten.

De diverse lampen gaven aan welke barriers open gingen. Aanwijzingen om te ontsnappen konden de survivors in het park vinden.

Een skirmish wargame en escape room in een!

Als je slim en snel genoeg was, haalde je als survivor de helicopter. Anders bezorgde je een Dino posthuum indigestie.

Star Wars was alom vertegenwoordigd. Deze trok de aandacht. De tafel was verdeeld in drie niveaus: bovenop de orbital level met de kruisers etc. Starwars Armada!

Dan het middenniveau voor de Jagers en Bombers. Met Starwars X-Wing!

En het grond niveau voor de troepen. Daar heb ik geen spel gezien, maar er is vast wel een land versie!

Ken je klassiekers: George Orwell’s Animal Farm.

Met de voortschrijdende democratische inzichten voor en nadat de varkens de macht hebben gegrepen.

De farm was in verdediging, met prikkeldraad en al.

Tegen aanvallen van diverse niet communistische beesten van buiten.

Overigens miniaturen uit verscheidene kickstarters!

Pike en Shot met schepen doet het altijd goed. 1654: Nederlanders tegen Zweden in Delaware!

Vooral met de nadruk op details en de figuren die hier zichtbaar was.

Fort Mosquito was maar klein, maar verdedigde zich hard.

En uiteindelijk kwamen de Nederlandse hulptroepen opdraven.

  Deze tweede wereldoorlog tafel trok de aandacht vanwege het passende kleurengamma. Regels Battlegroup Tobruk.

Beeldvullend en af!

De tafel zelf bleek van jute met strooisel. Dat zag je pas van erg dichtbij.

De gebouwen en het terrein hadden een goede “blend”.

De miniaturen waren trouwens ook prima geschilderd.

Eigenlijk hetzelfde type tafel maar in een ander tijdperk was deze.  

De figuren waren top-notch.

Maar wat ons hier opviel waren de fraaie landmarks. Dit kasteeltje bijvoorbeeld. Faller?

En deze fraaie tuin en bijbehorend landhuis.

Sommige tafels zijn gestyleerd. Maar voor 6mm doet de blend van foto en landkaart het meestal wel goed.

The Battle of Neustadt deed dat prima en gaf meteen een aardig beeld van hoe de mens ingrijpt op het landschap.

Zouden de Launch Codes in de rode koffer zitten?

Als laatste in dit thema een kleine tafel waar Gothic werd gespeeld.

En als ik zeg klein dan bedoel ik dat ook: alle huizen zijn opvouwbaar!

Tot zover dit thema en Deel 1.

Op naar deel 2!

 

 

 

 

Speldag 22 april: Standup comedy in Blackwater Gulch, Red Tape in de Pas, Frostgrave by the Book, en Dick grijpt in.

Op de een na ondankbaarste speldag van het jaar, nam Patrick de handschoen op voor het maken van de foto’s. De 22e is namelijk Salute en dan zitten een aantal leden in Engeland. De meest ondankbare dag is de dag van Crisis in november. Dan zijn er zo weinig mensen dat we de zaal sluiten. Maar ja, dan valt het fotograferen ook weer mee.

Dat betekent dat ik dit stuk schrijf uit tweede hand. Met andere woorden de foto’s spreken voor zichzelf, en ik help ze een handje, want ik was er niet bij. Maar ja zoals iemand zei; “Never let the truth get in the way of a good story.” (Trouwens deze uitspraak is behoorlijk alternative fact: Mark Twain heeft het namelijk nooit gezegd.)

Kennelijk begon de dag met een productief samenzijn onder het toeziend oog van Onkel Fritz die vandaag de orde handhaafde. Maar de recalcitrante aanwezigen besluiten dat creativiteit belangrijker is dan Rust, Reinheid en Regelmaat. De eerste inzet was een stand up comedy voor twee artisten, waarbij aan de houding te zien het Wilde Westen een belangrijke rol speelde. Zoiets als een funny thing happened to me on my way to Blackwater Gulch.

De reacties zijn verdeeld: een deel van het publiek zit na te genieten, maar de artiesten beraden zich over een andere carriere. Zelfs met een schriftelijke cursus in de hand.

De start van een nieuwe slag van For Reign and Ruin werd een paar weken vertraagd door een uitgebreide discussie over legersamenstelling en gebruik. De Red Tape die ontstaat in grote organisaties.

Zoals Matthijs elders formuleerde: Hmmm… veldslag rond een bergpas ontaarde vooral in een discussie over de kwaliteit van een de legers en de manier waarop dat ingezet wordt. Het zelfverzonnen scenario is waarschijnlijk (wel) goed…Oh well, volgende keer beter!

Ook voor Frostgrave begint het winnen van de pot bij het uitbenen van de spreuken combo’s en het nog net uit de punten persen van een extra figuur. Voor kenners: de nulde helft.

En als je dan uiteindelijk je warband klaar hebt staan, en je tovenaar knarst van de magie…….

…..trekt de andere kant dat ene kaartje waar je niet op gerekend had.

De Drums along the Ohio klonken dreigend voor de pot Muskets and Tomahawks van Pat en Hans.

Voor Hans de eerste keer, maar volgens mij doet hij wel mee. En bovendien zijn indianen leuk om te schilderen.

En von Kneiphausen was er ook weer bij. Die is er altijd bij.

Gelukkig eindigde de dag zoals hij was begonnen. Het toezicht van Frits was verhoogd met Dick en de redelijkheid en kalmte vierde weer hoogtij. En passant werden ook Cure for cancer and World Peace geregeld. Daarom spelen we Historische Wargames. Dan hebben we nog een hobby na World Peace.

Patrick bedankt voor de foto’s!
Disclaimer: Bij het maken van dit stuk is geen gebruik gemaakt van voorkennis over het gebodene en zijn er geen kleine beestjes gemaltraiteerd.
Tot volgende week!

Speldag15 april: De Butler deed het, Ridder in blik au Bain Marie, Sneeuw in April, Woningnood in Griekenland, Politiebureau Geopend.

Toen ik de zaal binnenstapte, kraakte de deur onheilspellend achter me op slot, ging de ketting er met roestig gerinkel op een zei de Butler met een stem die me kippenvel bezorgde “Welcome to the Mansion, Sir!”. 

Ik was niet per vergissing de Murphy’s Escape Room binnengestapt, maar viel midden in de start van de Mansion of Madness Second Edition met computer support (Fantasy Flight Games). Dit in Lovecraftian settings gestelde spel vult de plattegrond en de figuren en de kaartjes (allemaal met het bekende fraaie artwork) aan met een multimedia belevenis. Bovendien houdt het spel bij hoe lang je bezig bent en maakt dat de afloop van de avonturen onvoorspelbaarder. Aanbevolen!

Rob had aan tafel zijn nieuwe kickstarter “Vast” uitgepakt. In dit spel spelen de spelers de rollen van Ridder, Draak, Dief, Goblins en de Grot.

Elke speler heeft eigen doelstellingen en spelregels. Zo moet de Ridder de Draak doden, de Dief schatten verzamelen, de Goblins de Ridder doodmaken, De Draak moet ontsnappen en de Grot instorten en iedereen doodmaken.

Dat laatste kwam op het conto van Jos die stoicijns als uit steen gehouwen zijn rol op zich nam.

Dit is zijn andere grot-imitatie: op de rand van instorten.

De figuren zijn nu nog kartonnen plaatjes, maar de plastics zijn onderweg in wave 2.

Frits was zo druk bezig met zijn Goblins, dat hij zelfs zijn lunch vergat.

Maar hij won wel door de Ridder te vermoorden. NomNomNomNom. (Hoe maak je zo een blikmans eigenlijk klaar?)

Qua bloeddorst deed het spel het niet onder voor de WO 2 op de tafel ernaast.

Pat en Cees speelde in de lengte over de tafel Bolt Action 2.0 tegen Hans en Peter H.

Tot mijn grote vreugde nu eens geen Panthers en Tigers maar lichte troepen uit het begin van de oorlog. Zoals Pat zijn motorfietsen.

Aan Duitse kant de onvermijdelijke quad FLAK en pantserwagens.

Eigenlijk ging het meer naar Mid-war, want de Russen hadden al Lend-lease halftracks.

En de Duitsers de late Puma. Zit je toch al snel in 1944. Afijn Early Mid War Late dus. Maar wel met lichte zomer en wintertroepen. De Duitsers wonnen de pot.

Op een of andere manier waren de spellen allemaal rond 1530 afgelopen. De congregatie ging in Pre-Paas Bep-Mode.

Met nog ruimte voor een mini-game zoals Santorini.

Hierin bouw je al dan niet met hulp van de Griekse goden een dorpje.

Volgens Peter R. een soort 3D Boter Kaas en Eieren. Maar je kunt elkaar wel heerlijk dwars zitten. En het speelt snel: aanbevolen!

Marcel en ik zaten te bouwen. Op de voorgrond het prototype van het Canary Wharf gebouw van Pat’s Laser Cuttings. Binnenkort in de stad.

Ik legde de laatste hand aan het politiebureau voor The Chicago Way. Inclusief cellen, doucheruimte en kantoren. Voor de ground floor was de pasvorm wat minder (maar met een hamer ging het goed). En waarom alle hoeksteentjes los zitten? Een beetje masochist moet je wel zijn voor dit werk (4Ground uit hun Empire of the Dead collectie voor Northstar).

Uiteindelijk kon de plaatselijke krant een fraaie foto maken van de Politiemacht voor hun nieuwe onderkomen. Nu nog een Barber Shop en een Restaurant. (Pat?)

Tussendoor klonk er wat gezang, toen we de tekst van de diverse Black Adder nummers hadden opgezocht.

Marcel schilderde stug verder aan zijn semi flats. Binnenkort gaan we spelen.

Hans hield huisdieren in grote aantallen.

Cute, cuddly en bloeddorstig: van ratten heb je nooit genoeg. Bovendien heeft hij er nog een paar kilo van liggen.

En zo wordt het dan.

Uiteraard gaat de WO 2 wapenwedloop door. Deze tanks werden voorzien van wat camouflage en dan zijn ze geschikt voor inzet.

En dit ligt er te wachten op onze Infinity spelers. Kom op Victor, werk aan de winkel!

Tot volgende week! (Met een Salute rapportage op zondagavond!)

Speldag 8 april: Petra hapt, Lex grijnst, Rick beteutert, Pat kijkt, Cees crashed, Matthijs balt z’n vuist en Hans heeft puntoren.

Terwijl een ekster verwoede pogingen deed een hamburgerbakje van een bekende keten te openen liep ik naar de zaal in een mooi voorjaarszonnetje. Eenmaal aangekomen werd het zonnige humeur voortgezet in de tropen: Rick had zijn Pacific eiland van stal gehaald.

Nadat ik onze landingsboten ter beschikking had gesteld, kon de slag beginnen. Bolt Action in de zon.

Lex en Rick hadden hun Japans geoefend en de troepen op het eiland ingegraven.

Dat duurde even, de geallieerden maakten zich zorgen of het pre-game bombardment op tijd zou komen.

Al snel was de slag in volle gang. De landingsboten liepen op het strand.

De Japanse bunkers schoten wat ze konden. En Hans zijn medic hield iedereen in leven.

Uiteindelijk kwamen de Amerikaanse tanks aan land.

En rukten de Amerikanen op naar de rand van de Jungle.

Daar gaf uiteindelijk de overmacht van de geallieerden de doorslag op het gebrek aan diepte in de Japanse lijn.

Lex riep nog hard Banzai, maar dat werd gesmoord in het knallen van de Amerikaanse Ma Deuce.

Ondertussen waren Onno en Jur verdiept in een potje Frostgrave en bereidde Frits zijn lunch voor.

Dick kwam met kleine ogen van de verf- en de ammoniaklucht en een broek vol witkalk even uitblazen van de opknapbeurt van hun nieuwe huis en toezicht houden op de lunch van Frits.

Pat zat al te wachten op een dagje The Chicago Way. Hij wijdde Cees in in het gebruik van auto’s. Daarover later meer.

Hij had Railway crossing borden en flats bij zich. De tafel verder aankleden is ook heel leuk!

Ik had een goederenwagon bij me voor op het spoor bij de kraan. Eigenlijk hebben we een treinbaan en bouwen verder. Volgend item wordt een politiestation.

Petra verplaatste naar de gegoede wijk in onze stad. De mannen van de waterleiding hadden net het zwembad gecontroleerd.

De Moonshiners van de O’Leary clan van Petra poseerden voor een groepsfoto bij het zwembad. Onderschat niet de dame in de bloemetjesjurk, zij is de sniper.

Petra speelde haar derde potje tegen Gerard.

Ik schakelde over van Prohibition men naar politie. Het leuke is dat de warbands ook heel anders spelen. Hun specials en bewapening dragen daartoe veel bij. Ook de speciale actiekaarten spelen hierin een grote rol. Ik wist in dit spel zelfs een fotograaf tijdelijk te engageren als rookie politieman. Hier zijn Pat’s flatjes ook goed zichtbaar.

Cees probeerde met de boekhouding te ontsnappen per auto. Zijn chauffeur keek in de zon en maakte zonder enige tussenkomst van mijn agenten zijn bocht wat vroeg. Cees stuurde de auto een huis in en werd zo doende easy-meat voor mijn bezorgde agenten.

De show down bij het wrak was een beetje eenzijdig. Doorlopen mensen, hier is niets (meer) te zien.

Op deze foto is iets heel bijzonders te zien. In tegenstelling tot de afgelopen jaren, is hierop Matthijs niet als de DM te zien, maar als een karakter. Farid heeft het overgenomen. Dat maakte voor de hoeveelheid tekst van Matthijs niet veel uit.

En hij liet ook zien hoe je de grens tussen virtueel geweld en fysieke intimidatie kunt overschrijden.

Frits had een nieuw treintjesspel bij zich wat opviel door de vele meeples.

Hout en karton genoeg.

Welke functie het optillen van het bord met meeples erop heeft weet ik niet, maar is een boeiende twist voor een boardgame.

De knutseltafel was natuurlijk bep- en leestafel. Marcel ging verder met zijn 7 jarige oorlog figuren, en Gerard verdiepte zich in het boek dat Faller uitbracht vanwege 70 jaar Faller. (Je weet wel van de huisjes.) Wist je dat Faller is begonnen met de verkoop van gezaagde houten kammen?

Hans zat figuren schoon te maken voor een uitbreiding van zijn ratten leger.

Daarna ging hij verder met Elf-cavalerie. Figuren van Demonworld, opnieuw uitgebracht door Ral Partha. De mooiste 15mm fantasy figuren ter wereld.

Even in zijn schilderbox gekeken. Hans heeft puntoren. Een bak vol: zijn het geen Elven dan zijn het ratten.

Tot volgende week!

Field Trip: Impact Eindhoven 2 april

Veel te vroeg m’n bed op zondag uit reden we door mistbanken naar Eindhoven voor Impact 2017 van de Hired Guns. We werden verwelkomd door Koen met een plattegrond en stroopwafels. Tot de beurs openging was de koffie gratis. In de hele zaal van het TAC was iedereen bezig met opbouwen en een groot aantal bekende gezichten waren present.

We waren present met de Twisted Tentacle Arms demo en stonden pal bij de ingang. Al snel na het opzetten was Petra druk in gesprek.

Ik explodeerde de herberg.

Dat trok meteen aandacht van voorbijgangers en een half uurtje na de opening begon het eerste spel.

Hierin lieten de spelers heel collegiaal Anton z’n team afslachten om zelf de kelder in te vluchten.

Uiteindelijk versloegen ze Cthulhu, maar op een na bekeerden ze zich allen tot N’Girthlu. Slechts de Kapitein wist te ontkomen. We hadden de hele dag veel aanloop. Een artikel over de constructie en de regels verschijnt in mei in Wargames Soldiers & Strategy.

En dan nu een compleet willekeurige impressie, zonder de illusie compleet te zijn.

Mark en Rob hadden al vroeg de grootste lol. (Dat hebben ze altijd.) In dit geval wellicht het  gevolg van het Egyptisch Bier.

Ze probeerden namelijk in de woestijn Engelsen een kopje kleiner te maken, en dat maakt dorstig.

Toen ik wat verbaast stond te kijken naar deze tafel, werd mij verteld dat dit 1/3 is van de tafel die op Crisis moet komen staan.

Ik ben wel wat gewend, maar dit is de eerste keer dat ik een belegering zie skirmishen.

En aangezien het Warhammer betrof waren er niet alleen legers van de partij.

Maar ook de nodige monsters. Maar goed dat de muren zo breed waren.

De Barsoom tafel van Jan Willem (Pijlie voor ingewijden) stond aardig midden in de zaal. Daarachter waren mensen bezig met modelbouw.

Daar stonden fraaie stukjes tussen.

Jan Willem had het demo geven tot een hoger niveau getild. Hij verscheen in auto met chauffeur en laadde de spaceships from Mars uit. Maar waar is je hoed?

De schepen zijn allemaal scratchbuild.

Al snel begonnen de eerste vloot acties.

Maiden trip voor de nieuwste aanwinst: de Duitsers. Ist das Jungfrau Mission?

Ook WO 2 was ruim voorradig met een grote tankslag.

met StuG’s en zowaar een pantsertrein.

Anton showde de boerenoorlog.

Waarbij na het ochtendgloren de Engelsen oprukten om de boeren verpletterend te verslaan.

En de tafel van Alde Garde was weer een lust voor het oog.

Bij de vele winkels heb ik me net kunnen bedwingen om deze te kopen. The Fellowship of the Ring in muizen. Briljante modellen, wel een beetje prijzig.

In de tweede zaal was onder andere een X-Wing toernooi.

En het was jammer dat er met deze fraaie oudheidopstelling niet gespeeld werd.

Het zag er perfect uit.

Bij Freebooters fate was het drukke business.

Ludwig had een deel van Arnhem mee genomen voor Market  Garden. Tegenwoordig maakt hij de historische gebouwen zelf met een 3D printer.

En bootjes doen het altijd goed, ook bij een fantasy slag.

Mantic deadzone was present. Moet toch eens wat gaan doen met die kickstarter van ze.

En Michel ging naar outer space.

Uiteraard was Collision aanwezig om hun spel te promoten.

Ik scoorde wat bits bij de Bring and Buy, het nieuwe FOW boek en de Hetzer voor Peter H. .

The Verdict: gemoedelijke relaxte conventie met een hoop bekende en onbekende aardige mensen!

Hired Guns bedankt voor het organiseren! En alle gemiste aanwezigen: excuus!

Petra en Peter

 

Speldag 1 april: Doomsday Motorpech, Al Capone en de ANWB, Infinity binnen Handbereik en Elfjes

Toen ik ‘s-ochtends uit het raam keek, zag ik dat de roze loper al voor me was uitgelegd. Ik dacht even aan 1 april, maar het bleek Glamour weekeinde in het winkelcentrum te zijn. In Delft ontbrak de loper en ik kwam dus een tikkeltje ontgoocheld in de zaal aan.

Michel mengt zoals gebruikelijk werk en spel. Hij is logistiek expert en hij koopt alle uitbreidingen van Brimstone.

Inmiddels heeft hij honderden modellen en volgens mij een paar duizend kaartjes.

Vandaag ging de crew de mijnen in voor het onschadelijk maken van een Doomsday machine.

Nieuwe ster aan het firmament is Jehosaphat het ezeltje. Die wist zich kranig te weren. helaas is Fideaux overleden. Michel overweegt het aankopen van een nieuwe pup.

Ed z’n indiaan gebruikt meer zijn hoofd. Liever gezegd: hij heeft er nu twee die ruzie kunnen krijgen als hij probeert te snel te denken.

Dat komt door het feit dat karakters in Brimstone niet alleen gewond kunnen raken, maar ook mutaties kunnen oplopen. Michel z’n karakter heeft een staart en een ingebouwde minime in z’n buik.
Alhoewel de doomsday machine onschadelijk werd gemaakt, moest de party toch vluchten voor de overmacht aan vijanden vanuit een andere dimensie.

Intussen was ik druk bezig met The Chicago Way. Ik had de lay-out van de wijk ietwat aangepast.

Onder andere door het aanleggen van zwembaden. Een klein beetje smokkelen, want de techniek om op grote schaal prive zwembaden aan te leggen met schuimbeton komt uit de 40’er jaren. Maar voor m’n gevoel horen zwembaden bij Amerikaanse buitenwijken. En je kunt er lekker inrijden met auto’s.

Ook Cees heeft inmiddels een warband: Prohibition Agents. Ze komen volgende week in actie.

Zoals je kunt zien is de stad verdubbeld. Er moeten nog wat gebouwen bij, maar de boel breidt gestaag uit.

Deze week werd de kinderspeelplaats in werking gezet. In de 30’er jaren waren dat vooral gietijzeren toestellen op stevige betonnen platen, die niet konden worden gesloopt door de jeugd. Van veiligheidstegels en vingervriendelijke scharnieren had niemand nog gehoord.

Uiteraard was Murphy’s garage open voor business.

Dat was maar goed ook, want vandaag werden er diverse spellen gespeeld met het gebruik van auto’s.

En die eindigden allemaal in autowrakken langs de weg. Ik moet toch een towtruck uit de 20-ties zien te regelen :) . Al Capone werd doodgeschoten op letterlijk 5 cm van het ontsnappen aan de rand van de tafel.

En Gerard’s Ierse Mafia Baas ontsnapte ternauwernood, nadat hij de rest van zijn gang had opgeofferd. Zijn chauffeur wist overigens een aangeschoten auto met 6 treffers door 5 driver testen te loodsen. Het ging fout op een beurt van het einde. Nail biting op z’n best.

Sharpe’s practice 2.0 heeft een vaste schare enthousiastelingen, die vooral campagnes spelen.

50-80 figuren per kant in kleinere eenheden geven leuke skirmishes en kleine acties.

En de derde helft hoort daar natuurlijk bij. Derk heeft zo z’n eigen filosofie over de merkwaardige carriereverloop van zijn Napolitaanse officier operettisten (en het bekorten daarvan door Jan z’n Oostenrijkers).

Peter H. en Lex speelden een potje SciFi met zijn eigen regelset.

Figuren mag je zelf weten, dus ook GW Space Marines kunnen prima worden gebruikt. Lex heeft ze per pallet denk ik.

Omdat veel spelsystemen (Frostgrave, The Chicago Way, Infinity, Warmachine etc) relatief kort duren, komen veel leden op zaterdagmiddag binnenvallen voor een potje. Bovendien zijn er dan altijd toeschouwers, die meestal zelf wel eens willen proberen.

Uiteraard geldt dat ook voor spelsystemen die wat langer duren als Flames of War. Ook hier staan de beste stuurlui aan wal :)

Huib bereidde zich voor op een volgende speldag: zo te zien 1835, een van de klassieke spoor spelen.

De 80 jarige oorlog legers (Spaans en Nederlands) die te koop stonden zijn verkocht. Maarten en Bernd hebben de grote legers gedeeld, en beschikken nu beiden over 2 tegenstanders.

Dat kostte Maarten zowat de hele zaterdag, er waren nogal wat miniaturen om eenheden van uit te zoeken. Blij dat ze een goed tehuis hebben gevonden. (Hint er staat nog een geschilderd cavalerie leger te koop en er zijn grote aantallen 80 jarige oorlog ongeschilderde figuren bijgekomen).

Hans en Marcel deden een wedstrijd synchroon schilderen.

Hans ging verder met Elven cavalerie voor zijn 15mm fantasy leger.

Marcel ging verder met z’n semi flat 40mm 7 jarige oorlog.

Als tussendoortje schilderde Marcel ook Goblins op monsters. Zijn eigen sculpts.

Tot volgende week!

 

Speldag 25 maart: Going out with a Bang, Mimics gezien, His Masters Voice, Draken bij Wounded Knee, 5 Minuten Stilte en Smeltende Yeti’s

Toe ik voor tienen Petra had afgezet bij de zaal en de auto ging wegzetten, gedroeg Delft zich alsof een mooie lentedag op stapel stond. Daar merk je in de zaal meteen wat van, maar daarover later meer. Het was wat stiller dan de vorige weken, maar de vaste crowd was aanwezig. Ik vroeg me een moment af of Frits stond te slapen, zijn minzame glimlach past zowel bij waken en slapen.

Jammer voor degenen die er niks aan vinden: ik ben aardig verslingerd geraakt aan The Chicago Way van Great Escape Games. De buitenwijken van Chicago vertoonden een ominous silence. Dat doen ze, die buitenwijken.

Nadat we de vorige keer te voet hadden gespeeld, kwamen er deze keer auto’s bij. Pat trad aan voor het eerste spel en Louis voor het tweede en derde spel.

Bovendien had enige huisvlijt gezorgd voor spelkaartjes met foto’s van de figuren erop. Ze komen uit powerpoint, voor degenen die de file willen hebben: even laten weten. Je kunt je eigen figuren erin zetten. Ik heb de standaarduitrusting van de 4 warbands op de kaartjes staan, maar die kun je makkelijk aanpassen. De achterkant heeft ruimte om campaign skills op te schrijven.

En de club heeft sinds gisteren ook kaarthouders en deckhouders. Die staan op de tafel.

De tafel die is verdubbelt in grootte en sinds kort voorzien is van een spoorlijn. We kunnen nu grote scenario’s spelen op een dubbele woonwijk, of parallel normale scenario’s gescheiden door de spoorweg. Er komt nog wat aanvulling in de scenery. Kinderspeelplaatsen, billboards, treinwagons, zwembaden zijn in de maak. Voor degene die de tafel willen gebruiken: graag voorzichtig met de spullen. Ze zijn van mij.

Maar goed, ominous zei ik dus. De Prohibition agents brachten verpletterend bewijs naar hun hoofdkwartier en werden onderschept door een groep Moonshiners, die vonden dat vloeibaar bewijs niet in de handen van de overheid thuis hoorde.

De auto van de Agents reed plankgas voorbij, waarbij de inzittenden te beschaafd waren om aan Drive By shooting te doen. (Volgende keer wordt dat anders).

De moonshiners waren niet zo vriendelijk en in een bocht sloeg de auto over de kop en kwam tot stilstand tegen een pilaar van het tankstation. De chauffeur was, dood, de boekhouder zat vast in het wrak en de een agent wist uit te stappen.

In het daarop volgende vuurgevecht wisten de Moonshiners de buit binnen te halen.

Auto’s zijn best wel kwetsbaar. En The Gauntlet (de naam van dit scenario) is niet simpel. Om 1300 kwam Louis binnen. Hij had het spel nog nooit gespeeld, maar tussen 1300 en 1630 speelden we twee potten, inclusief alle uitleg. Conclusie: als beide spelers de regels kennen, dan duurt een potje minder dan anderhalf uur. In het tweede potje speelden we de Gauntlet nog een keer. Corrupte politie, die hun baas liever niet voor het gerecht zagen, besloten een getuige de stad uit te brengen, maar The Untouchables grepen in.

Terwijl agenten te voet de confrontatie aangingen met de agents, ging ook de politieauto plankgas.

Door het ingrijpen van de boekhouder, met een schrootbuks, werd de auto gestopt. De man overleefde zelfs een Point Blank aanval door een agent. Jim Malone schoot de corrupte commissaris dood, en het werd weer een weekje stil in The Windy City.

Vandaag begon het beppen rond de schildertafel al in de ochtend. Gevulde koeken en appeltaart zijn daar zeker debet aan.

Rogier schilderde druk verder aan zijn Geallieerden. Hij had nu de 17 ponders van stal gehaald.

Marcel probeerde de kleur Appeltaart bruin te mixen met een live voorbeeld. Nog niet makkelijk!

Frits had zijn Lounge ingredienten al vroeg klaargezet.

Terwijl Hans druk in conversatie was, dacht hij in de pot met Fudge te grijpen. Zijn kreet en gelaatsuitdrukking beschouwend, kan het niet anders dan dat we in Delft de eerste Fudge Mimic hebben aangetroffen. Met Hans gaat het inmiddels stabiel en beter.

Farid en Matthijs waren al een tijdje bezig met hun grudge match For Reign and Ruin. Farid is inmiddels in het stadium aangeland, dat hij Hans probeert te overtuigen van nieuwe puntenwaardes in zijn legerlijst (omlaag) en in de legerlijst van Matthijs (omhoog). Gelukkig is Hans zo nu en dan puppy-eyes bestendig.

Niet lang daarna begon de slag bij de bocht van de rivier. Met knikkende knieen van de Dark Elves, want de Orken bleken Draken te hebben.

De Orkse infanterie zette druk op het centrum.

Terwijl de draken de flank aan het uitmoorden waren.

Na afloop hielden de spelers 5 minuten stilte voor de gevallen Dark Elves. Een plechtig moment. Farid vindt Draken trouwens te goedkoop en Mathijs vindt ze te duur.

Petra ging verder met haar D&D campagne. Ze is verplaatst naar een lange tafel want er zijn teveel spelers voor de ronde tafel.

De beide ezeltjes kunnen lang ondergrondse avonturen wel waarderen. Staan ze lekker in de zon in een weitje.

De party kwam in ruines terecht, waarbij de kelders diverse toegangen tot andere sites bevatten.

Waaronder een woonplaats van de Yeti’s die zowel in de Delftse zon als in de vuurballen van Cees zijn magier terechtkwamen. Arme beestjes! De zon scheen inmiddels zo fel, dat van fotograferen weinig meer kwam.

Hoofdrolspeler in het verhaal was een blinde draak en een kwaaie pier. Het verhaal zal binnenkort wel verschijnen.

In ieder geval zijn 8 spelers wel volle bak! Voordeel van de campagne is wel dat er al heel wat monsters en NPC’s zijn geschilderd. Dat maakt een deukje in de tinmijn bij ons thuis.

Vandaag liet ik mij in mijn natuurlijke reporter habitat snappen. De professionele reporter probeert niet op te vallen in zijn biotoop. Dus een onopvallend rood overhemd, een klein dun postuur, een bescheiden uitstraling en de camera vermomd, in dit geval als een doosje Mentats.

Dan doe je net of je een Mentat uit je doosje laat vallen op tafel, en voila: niemand heeft in de gaten dat je fotografeert. Top Tips: doe er je voordeel mee!

Tot volgende week! Of kom eens op woensdag- of vrijdagavond langs.

Speldag 18 maart: The Chicago Way the Murphy Way, Giga Bearded Demon, Drapeau Tricolore Live en Abelard houdt van knakworst

Op weg naar mijn afspraak in een buitenwijk van Chicago, keek ik van onder m’n slappe hoed naar de omgeving, terwijl ik mijn vioolkist dicht bij m’n bovenlichaam hield. Het comfortabele gewicht van de Chicago Type writer stelde me enigszins gerust. Toen ik aankwam trof ik “Pops” Patrick, “Mad” Gerard en “Buzzard” Hans gezellig keuvelend achter de koffie met appeltaart: kortom The Chicago Way, the Murphy Way…….

Pat speelde Moonshiners, Gerard de Ierse maffia en Hans had zijn gangsters meegenomen. Inclusief een dame en een passerende fotograaf.

Ik speelde met de Prohibition Agents, zeg maar The Untouchables uit de film. De figuren zijn zo weggelopen uit de filmposter.

En ik heb de politie nog in reserve. Inclusief auto’s natuurlijk! In het spel is trouwens iedereen corrupt, ook de politie.

Al snel raakte we in een vuurgevecht met iedereen. De regels zijn leuk, verrassend simpel en met veel mogelijkheden om mooie combo’s van figuren, acties en kaarten te maken. En toch loopt het beste plan spaak tegen een op z’n tijd gegooide 19/20 (Killed).

En aangezien het voor drie van ons de eerste keer was, hebben we ruim tijd besteed aan het opzoeken van regels en het komen tot de onvermijdelijke conclusie, dat ook bij dit spel de Quick Reference Card beter kan.

En we hebben nog niet eens met auto’s gespeeld. Dat komt volgende week. De dumpster op de foto is een clever stukje scenery dat voor je kaartjes kan worden gebruikt. Een goed idee van Pat’s lasercuttings.

Het was leuk om al het werk dat er de afgelopen maanden in de gebouwen is gaan zitten op tafel te zien. De mat en de gebouwen passen erg goed bij elkaar.

Deze meneer schoot eigenhandig “Buzzard” Hans dood. Helaas werd hij daarna door een van “Mad” Gerards Tommy Gunners doorzeefd.

Mick Murphy in zijn garage heeft een hobby: hij bouwt in zijn vrije tijd racewagens. Daar smokkelt hij geen drank mee. Kom nou zeg…… De benzine pompen in die tijd waren inderdaad 2.80 hoog.

Na de pot zaten Patrick en ik noch ruim na te praten over regels, spelmaterialen en scenery. De komende weken ga ik dit vaker spelen. Erg leuk spel!

Matthijs corrumpeerde Maarten door hem kickend en screamend mee te zeulen naar een potje For Reign and Ruin. Voor de gelegenheid had Matthijs zijn troepen in twee legers verdeeld.

Maarten koos voor een traditionele Battle line opstelling.

Aan Matthijs zijn kant werd dat wat lastiger wegens de bonte verzameling eigenheimers van elementaire aard, die zo hun eigen ideeen over opstelling en tactiek hadden. Vandaag liet hij ook voor het eerst zijn Djinn’s uit.

Verder ongeduldige wolven, naar voren stuivende demonen en een misprijzend kijkende eenheid speermannen met meer militaire traditie.

De demonen gingen er vol in maar toen trok Maarten zijn troefkaart.

Na het aanschouwen van de Baardige Gigademoon die aan de horizon opdoemde zetten de demonen van Matthijs het op een lopen. The horror, the horror……

Michel zette z’n Brimstone campagne voort. Hij komt inmiddels aanzeulen met een steekwagentje aan spullenboel.

Petra is inmiddels ook een beetje aan haar maximum draagvermogen (haar karakter dan).

Brimstone is een role playing boardgame waar het rondhollen in gangenstelsels een groot deel van de fun vormt. Zo kom je een lege kamer binnen.

En zo wordt je aangesproken door een busje alien monsters uit een georganiseerde reis, die zijn gestopt voor een snelle snack.

Jaap, Robin en Erwin hadden afspraken gemaakt over te dragen kleding voor de 1e Wereldoorlog slag in Frankrijk. vandaar dat de Drapeau Tricolore keurig aan tafel zat: een soort wargame versie van LARP.

Opnieuw liepen de Franse tanks dood op de Duitse linies. Misschien toch de Amerikanen erbij halen?

Gedurende de dag werden er verscheidene Frostgrave Battles uitgevochten op de daartoe ingerichte tafel.

Makkelijk even binnenlopen en een potje spelen. De bruine tassen die de laatste tijd veel te zien zijn, zijn vistassen die bij een hele bekende hele goedkope supermarkt regelmatig leverbaar zijn. 10 vakkendoosjes en een tas voor 30 euro. Ideaal voor het vervoeren van miniaturen.

‘s Middags was Petra het middelpunt van enig jolijt, toen ze door de congregatie werd verrast met een kado voor haar verjaardag. Ze pakte een pluche regenboogdraak uit.

Haar brede grijns leidde tot enige vrolijkheid.

Hier is de nieuwe aanwinst dan in al z’n glorie: hij heet Abelard, en houdt van hartige knakworsttaart.

Marcel schilderde duchtig door aan zijn 40mm Prince August soldaten.

Hij schoot flink op met zijn Zweden en begint bijna aan de Russen. De eerste uitdaging ligt er al (van mij.)

Tot de volgende week!