Speldag 26 mei: Weerwolven bevrijd uit Bontfarm, Darth wordt nooit meer Opa en Ijs.

Het was al vroeg boven de 25 graden buiten, maar in de zaal was het prima uit te houden. Toch was het niet heel druk, behoudens de D&D crew (daarover later meer), was de enige andere activiteit de slag tussen Farid en mijzelf. Een hoop mensen kwamen gedurende de dag binnenvallen tussen twee terrasjes door. Toen we ‘s-avonds weg gingen stond het kwik boven de 30 graden.

Petra en haar team gingen verder met D&D. De hoeveelheid NPC’s die ze meezeult nemen allengs toe.

En ook de party, die zich vandaag onledig hield met het bevrijden van opgesloten aardige weerwolven uit een aardige weerwolven concentratie kamp gerund door een magic baddie en een boogschutter, krijgt steeds meer de dimensie van een rondreizend circus op tour caravaan.

Het kamp was voorzien van de obligate uitkijktoren. De boogschutter belette Michel’s Griffin van het bestormen van de Wizard, die zich ontspannen bezighield met het kegelen met vuurballen.

Desondanks slaagden 3 party leden er in met dekkend vuur van de rest de toren te beklimmen en Filet Magicienne te maken van de bewoners. Matthijs zijn waterdraakje had een speciaal diner met Spicy Frogs. We hopen dat hij er geen pijn in z’n buikje van krijgt.

Ik kwam binnen met een nieuwe tas voor Star Wars: Legion. Normaal gesproken had ik gewoon de bekende vistas genomen maar het vervoer van de warmachines vraagt eigenlijk wel om foam, dus had ik geinvesteerd in de enige aanbieder van foam op maat: Battle Foam. Een bijzondere stevige tas trouwens.

Zoals te zien kunnen ATST, speeder, ATRT en bikes in het foam. De troepen staan in twee blikken van Julesdes Trooper (van de Appie). De kekke Star Wars blikjes had ik al geruime tijd geleden op de kop getikt en opzij gelegd. (oorspronkelijk zijn het pennenbakjes en zat er een zakje snoep in).

Nu passen daar de movement rulers, distance rulers, dobbels en gemagnetiseerde wapens in. En daarnaast uiteraard een vakkendoos met fiches (die kwam wel uit de vistas van de LIDL).

Het was voor mij en voor Farid de eerste keer met Star Wars Legion. Nadat we ter plaatse twee legerlijsten hadden gemaakt via de website van TabletopAdmiral, kon de pret beginnen. Volgens goed Murphy’s gebruik sloegen we de intro over en startten met 2 800 punten legers. Ze waren zelfs precies 800 punten elk. Op tafel werd er niet gespeeld op de stroken waar je de kaartjes ziet liggen. Een SWL tafel is 3 foot diep. Een formele tafel is 3*3 foot, wij hadden het dubbele (6*3).

De enige figuren die bijna af zijn geschilderd zijn de Stormtroopers. Aangezien ik veel tijd heb gestopt in het customizen van de spullen. Alle Troopers en Rebels zijn doorgezaagd door het middel en uniek gemaakt in de poses. Daarnaast zijn er een aantal Head/Arm swaps. Alle wapens van de warmachines zijn gemagnetiseerd. Dan kun je precies op de bak hangen wat je hebt. Ik houd wel van WYSIWYG spelen.

Aan het begin van het spel vindt het bepalen van de opstelling, het scenario en de weerscondities plaats met een schuifspel. Dit is best belangrijk om te beinvloeden voor je leger. Heb je bijvoorbeeld een langzaam leger, dan is slecht weer best handig om de snelheid van je tegenstander te beperken.

Tijdens het spel gebruik je per beurt een commandokaart om te bepalen wie begint. In het algemeen kun je orders direct bij units neerleggen, of ze later ad-random uit een zakje trekken. Hoe meer je wilt neerleggen hoe lager je prioriteit. Bovendien zorgen specifieke commandokaarten van je leider voor speciale gebeurtenissen. Het is dus elke beurt een afweging welke kaart je gaat spelen en wat je tegenstander gaat doen. We speelden het bezetten van 3 communicatiepunten en Farid begon meteen met de opmars om er 2 van de 3 te pakken. Hij stuurde Luke mee.

Zijn SnowSpeeder ging head-to-head met mijn ATST. Daar leek iedereen wel een hekel aan te hebben. Volgens de regels kan de Speeder trouwens over mij heen vliegen.

Dat deed hij ook na het beschadigen van de ATST. Darth Vader en een eenheid Troopers bewogen uit de vuurlinie van de Speeder en Darth gooide in het voorbijgaan achteloos zijn lightsaber. 3 wonden op de Speeder!

2 andere squads schoten de Speeder uit de lucht. Een gevoelige emotionele tik voor onze Rebel Commander. Inmiddels trok het gevecht enige belangstelling. En er werden ijsjes uitgedeeld.

Foto Bernd

Nadat Farid wraak had genomen door met Luke en 2 Ion gunners mijn ATST te slopen kwam Vader orde op zaken stellen. Luke was gewond geraakt door schoten van de Troopers en Vaders Lightsaber en dit was de tijd om hem te overtuigen om terug te keren van zijn dwaling en zich aan te sluiten bij zijn roots.

Afijn, hij wilde niet en zette de fameuze “Son of Skywalker” kaart in om met 2 aanvallen zijn vader te kelen. De upstart! Darth Vader incasseerde en maakte hem af. Inmiddels was hij wel terug gebracht van 8 naar 2 wonden, maar daar zijn de Med-Pods van het Imperium goed voor.

De Luitenant die het commando van Luke overnam chargeerde met een squad rebels en gooide 4 handgranaten op Darth, die toch even een traantje moest wegpinken (het blijft je zoon nietwaar). Hij dodge‘de de granaten, Force Choke‘de een trooper en schakelde de andere 3 uit met z’n lightsaber. Kan zo in de film! Na een laatste rebel wanhoopsoffensief met de ATRT was het spel afgelopen.

Het aardige is overigens dat het winnen van de scenario afhing van het bezetten van de drie communicatiepunten. Farid stond na beurt 4 voor met 3-2 en ik won uiteindelijk in beurt 6 met 5-6. Dat had makkelijk anders kunnen lopen. De verliezen in troepen aan beide kanten deden er niet toe. En dat is precies het aardige van Legion. Het missiespel vooraf, de strategische kaarten tijdens het spel en het belang van objectives maken dat Rebels en Imperials gelijke kansen hebben.  Het was een leuke en ingespannen pot. Farid was aan een terrasje toe. Bedankt voor een leuke dag!

Ik ruimde de boel weer in de tas. Voorlopig heb ik nog een hoop te schilderen. maar het is een leuk spel om te doen. Indien je niet speelt met Jedi’s maar met “normale” commandanten, dan gaat het nog wat meer naar een “historische” scifi game. De regelset heeft zo z’n abstracties, maar speelt uiteindelijk soepel. Voor andere spelers die net beginnen: de LOS en Cover regels in het boek zijn inmiddels veel duidelijker geherformuleerd. Kun je vinden op internet. Voor degenen die opzien tegen het bouwen van de figuren: een normale figuur is lijf, armen+wapen en voetstukje. Die drie onderdelen zijn in een minuut in elkaar te zetten. geen flash. Armen hebben unieke pasvorm en kunnen maar in een figuur. Warmachines hebben tussen de 10 en 20 onderdelen. In 2 uur zet je een standaard legertje met uitbreidingen in elkaar met een tube superlijm. Dus laat je niet weerhouden.

De spelers en het publiek kunnen zich makkelijk inleven in de scenes :)
Verdict: goed mechaniek, leuk spel, en Star Wars!

Even pochen met m’n ATST. In de originele bouwdoos gaat het luik naar rechts open. In de film naar achteren. Ik heb dus de turret ring moeten uitboren/uitzagen, het luik moeten uitboren/uitzagen en de binnenkant van het luik voorzien van handgrepen. De man in de turret is Generaal Veers. Z’n benen zijn inmiddels in gebruik bij een vrouwelijke rebel squad leader, maar daarover later meer.


Foto Bernd

En natuurlijk kon er nog even onderhandeld worden over geschilderd tin.

Tot volgende week! En kijken jullie ook even naar de Field Trip van Rick Mol in hetzelfde theater?

Field Trip: Nothingham en Partisan Newark 18-21 mei

Onze Rovende Reporter Rick Mol bracht met zijn zoon Robin en Richard Hopman een bezoek  aan de bakermat van onze hobby want zo kun je Nottingham wel  noemen.

Het vliegtuig deed ons denken aan een bekend chocolademerk.

We bezochten op zaterdag 19 mei de winkel van Warlord Games op een bedrijven terrein. Het is best typisch dat bedrijven ook rechtstreeks aan consumenten leveren.

We hadden mazzel want op dat zelfde terrein bleken en meerdere wargame bedrijven te zitten waar onder North Star en daar was zowaar iemand aanwezig. Zoals je kunt zien zijn dit niet typisch winkelfrontjes :)

Hij was spullen aan het inladen voor Partizan,  de beurs in Newark. Hij had nog wel de tijd om ons rond te leiden in de opslag. Nog nooit zoveel hobby boeken en tin bij elkaar gezien. Man vertelde ons dat er nog mee opslag plaatsen waren waar onder andere de giet centrifuge stond.

We zijn niet bij Wargames Foundry geweest want dat lag ongeveer 12 kilometer  bij Nottingham vandaan dus dat zou voor een eventuele volgende keer zijn. Want ook in Nottingham zelf is veel te zien. Het stadje heeft nogal een geschiedenis en veel daarvan staat voor je neus. Het beeld van Robin Hood bijvoorbeeld.

En de “oudste Pub” - Ye olde trip to Jerusalem – en oudste inn bezocht. Het lunch en bier aanbod is zeer de moeite waard!

Die zitten weer vlak naast de Warhammer winkel van Games Workshop.

De 20 ste bleek dat Partizan wel moeilijk te bereiken is. Dat had ik wel gelezen maar was zonder meer waar. Naar enige kunstgrepen arriveerden we ter plekke. Dan ben je  wel in de “Spiritual Home of Wargaming” volgens hun affiche. Doet een beetje denken aan de slagzin voor een biermerk “Probably the Best beer in the World“.

De grote bedrijfshal bood niet alleen veel ruimte maar was voor de verandering ook nog eens goed verlicht. Bijna alle tafels zagen en super gelikt uit.

Een keur van tafels met onder andere Stalingrad ( super gedetailleerd, sprong er uit), landing op Kreta, ACW tafel (waar de Perry broers zelf op hun gemak stonden te spelen), een 3 Koningen slag waarbij Engelsen met een 17e eeuws Hollands leger speelden. Mijn favoriet was de Isandlwana tafel.

En daar waren we niet de enigen in.

Uiteraard hebben we bij de handelaren bijgedragen aan het versterken van de Britse economie. Dat kunnen ze wel gebruiken met die Brexit. De beurs had geen bring and buy (Jammer) maar dat scheelde  een hoop gesleep, zodat we konden deze keer met een gerust hard terug konden vliegen. Al met al was het onze zoektocht ruimschoots waard. Juist de combinatie van Nottingham en diverse wargaming zaken maakt het tot een leuk uitje voor een paar dagen.
Volgend jaar Foundry!

Rick Mol

 

Speldag 19 mei: Beschaving vindt Schoenlepel uit, Theadora redt Deken, Dick redt het Niet, Cees redt het Net en Appeltaart.

Toen ik aan kwam om 1400 uur (vanwege een crematie) was de zaal flink bezet met zowel miniatuurgames, bordspellen als role playing. En er was appeltaart natuurlijk.

De vaste Kingdom Death Monster crew ging verder. Ze gaan hard door hun minions heen, maar dat schijnt niet erg te zijn. Sommige kaartjes veroorzaakten enige verwondering.

Ik nog kijken maar wel Fur kleding, geen red-shirts.

Waarom deze Renaissance meneer dood moest in donker Afrika weet ik niet, maar hij had er zelf om gevraagd door zo te verschijnen. Z’n kaakbeen wordt nu gebruikt als schoenlepel. De figuren op het bord (want KDM is net een boardgame met figuren) lijken van z’n leven niet op de premiere van het spel op de volgende tafel. (Overigens moet ik bij KDM altijd denken aan MDK het computerspel)

Ook hier vakjes en figuren, maar Petra had Stuffed Fables van Plaid Hat Games meegenomen. Hierin proberen pluche beesten de nachtrust van hun eigenaresse te beschermen tegen monsters.Zoals het hoort bij knuffels vielen alle aanwezige meteen voor een bijpassend beestje: Jos voor Bunny Flops, Rob voor Elephant Lumpy, Bianca voor Ragdoll Stitch en Petra voor Teddybear Theadora.

Op de foto is te zien dat het regelboek meteen een speelboek met scenarios is. 4 scenario’s zijn een droom.

In het eerste scenario komen de monsters onder het bed van het meisje vandaan en stelen haar deken.

Dat laat Theadora niet gebeuren en ze mobiliseert haar hulptroepen.

Via een afvalhoop en een treintje komen ze uiteindelijk bij een dorpje waar de deken kan worden terug verovert voordat het meisje wakker wordt.

Na elk onderdeel sla je de volgende pagina op. De onderdelen duren betrekkelijk kort: zo’n 30 minuten per scene.

In het boek staan 7 dromen van meerdere scenes. En natuurlijk hebben de monsters zo hun eigen kaarten en eigenschappen.

Het mechaniek achter het spel lijkt wel een beetje op What a Tanker!. Je trekt dobbelstenen en de kleur geeft aan wat je ermee kunt doen. Als je wonden krijgt verlies je stuffing. Je blijft wel een knuffel natuurlijk.

Er zijn in totaal 6 helden bijgeleverd.

Die in eerste instantie de minions gaan ontmoeten. Je kunt in twee modii spelen: in de standaard modus beginnen de helden in elk spel met dezelfde positie, in de campaign modus kun je beter worden van scenario naar scenario.

Dan kun je ook de Big Baddies tegenkomen. De figuren zijn PVC. Ze worden in grijs plastic geleverd. Maar zoals Petra hier heeft gedaan kun je ze ook goed schilderen. Het mooiste is ze wel gestyleerd te houden: het zijn per slot van rekening bijna tekenfilmhelden.

Verdict: Aanbevolen voor zowel volwassenen als kinderen.

Dick geeft niet op. Dick verslijt alleen wel heel veel tanks bij What a Tanker!

Deze Rus geeft zich niet over: dan had hij met witte vlaggen gezwaaid.

Matthijs toog weer op pad met Runequest Thijs’ Style. In ieder geval wordt er altijd veel gelachen.

Gelukkig gooide Cees erg goed, anders had hij het niet overleefd.

Hans kwam ook laat binnen en we zaten een paar uur zoet te schilderen. Steampunk en Stormtroopers.

En er zijn veel meer mensen die van schilderen houden. Ze kunnen er uren naar kijken.

Tot volgende week!

Speldag 12 mei: Rob stampt ze plat, Petra slaat ze plat, Bianca brandt ze plat, Jur schiet ze plat en Stormtroopers.

Op een mooie zomerdag, bleek de straat voor de zaal dichtgegooid en bereikbaar, de nieuwe parkeergarage operationeel en de tafels bezet. Alleen het koffieapparaat had kuren maar dat wist ik te verhelpen.

Rob K heeft een nieuw spel dat past bij zijn ambities naar Evil-Overlord schap. Imperial Assault laat de Rebel spelers tegen een Imperial Overlord spelen.

Het spel biedt de nodige manieren om Rebels op de meest vreselijke manieren te laten sneuvelen door slimme combo’s van de iconische mini’s uit de bekende films van de Star Wars franchise.

Voor het geval dat de slimheid niet werkt, kan worden overgeschakeld op bruut geweld.

Petra besloot met Battle Merchants een carrier als wapenhandelaar op te bouwen.

In dit spel doen 4 handelshuizen hun best tegelijkertijd de beste wapens te ontwikkelen en ze te verkopen aan Orcs, goblins, Elves en Dwarfs.

Uiteraard is een goed evenwicht tussen investeren in betere designs, productie en winst noodzakelijk om te winnen.

Daarna had Jos Haunted House on the Hill meegenomen. Hierin onderzoeken de spelers een Haunted House totdat het spel besluit dat een van hen at random de verrader is en de rest gaat afmaken.

De karakters beginnen onschuldig.

Petra had natuurlijk het meisje met de teddy beer.

Met als hobby’s poppen en muziek. Niet de beste eigenschappen tegen demonen lijkt me. Maar wellicht helpt de teddy beer.

Het huis bouwt langzaam op met kamers en gangen. Daar kun je uiteraard clues vinden. Uiteindelijk gaan de spelers wel heel snel dood.

Tot slot bouwde de meute Japanse kastelen. (Age of War). Van Fantasy Flight.

En verovert die op elkaar. Bianca wist te winnen.

De hele ochtend klonk er al een gebrom uit de hoek van de zaal. het was de Bumblebee het nieuwe vervoermiddel van Gerard in Congo.

Lowie had zich zelf overtroffen met de tafel van een dorpje met mijn aan de rivier. De lijmlucht hing nog tussen de scenery.

Zoals gebruikelijk bleek Congo een spel waar regels voor command and control zinloos zijn. Binnen 2 beurten vocht iedereen met iedereen.

Zowel het blokhuis bij de mijningang als het landgoed waren zwaar bevochten. In hun speurtocht naar kostbaarheden werden zelfs de als mijnslaaf ingezette krijgsgevangenen niet ontzien.

Al snel dunden de troepen uit en klonk op de achtergrond de stoomfluit van de Duitse Kapitein van de radarboot die natuurlijk wel op tijd ging vertrekken. Ditmaal zonder passagiers.

De lachende derde was deze hippo die kalmpjes wachtte tot de partijen elkaar hadden uitgeroeid, even kracht zette tegen de kooi en de vrijheid verkoos.

What a Tanker! is bezig met z’n opmars bij Murphy’s. Jur had zelfs een bijbehorend shirt aan getrokken. Het hielp wel: z’n Sherman tank heeft nu als bijnaam Lucky. In het kader van de standaardisatie bij Murphy spelen we What a Tanker! nu uitsluitend in 10, 15, 20 en 28mm.

Happiness is a Dungeon Master Screen.

Ik heb het verhaal niet helemaal gevolgd maar met deze sessie Warhammer Role Play, klonken er veel orcse geluiden en werden er lichamen gedemonteerd in onderdelen.

Ik ging verder met de Stormtroopers van Star Wars Legion. Als je goed kijkt zie je dat de linker eenheid witter is dan de rest. Daar zit de derde laag wit op. De vierde moet nog. Wel een beetje arbeidsintensief zo.

En gelukkig kwam Frits gewoon weer lunchen.

Tot volgende week!

Speldag 5 mei: Dudes, Dudettes, Picknicks, Comics, en Fecal Salve.

Het kan het weer of de feestdag geweest zijn, maar er ontstond al snel een vrolijke buzz in de zaal waarbij het spelen zich vermengde met gebep en gelach. Op bevrijdingsdag werden zelfs de wargames mellow.

Cees begon met het binnenvallen van Dick z’n provincie. Na de vorige raid op het vee  was hij nu op zoek naar bestek, schalen en de fooi voor de kok (Dux Brittaniarum). Hij had ook een eigen geheim doel: het zoekmaken van zijn huidige leider, een kleine etter met 1 oog die plichtgetrouw bezig was maar geen deuk sloeg in een pakje lard.

Het zoekmaken van zijn leger ging prima, maar zijn leider kwam plichtgetrouw met de resten mee naar huis: Bummer!

Daarna vocht hij met Jos om de eigenaarschap van de Forthwith & Many picknick caravaan.

Aangezien beide partijen honger hadden werd het nogal een furball. Ik weet niet of een van beide partijen genoeg denarii over heeft gehouden om de F&M caravaan leider af te betalen.

Patrick gaat verder met het brengen van beschaving in een duistere wereld.

Huib had zijn character niet alleen voorzien van de gebruikelijke attributen, maar ook van Fecal Salve.

Deze poep ointment scheen monsterafstotend te moeten werken, maar toen Lowie zich ermee insmeerde (discreet off camera), werd hij daarna opgevroten door de Antilope, die dacht dat het een pittige saus was.

Voor degenen die de wereld van Kingdom Death Monster niet kennen: dit is het plaatje van de Antilope in meer detail. Lowie bevindt zich in de Lower Abdomen.

Naja het kan altijd erger. Soms vraag ik mij wel eens af of Giger meegewerkt heeft aan de figuren.

De Old Guard had zich verzameld voor een potje WRG oudheid.

Ik vind zelf de grote eenheden een lust voor het oog. Een nadeel is wel dat je grote tafels nodig hebt. Hans ging duidelijk voor veel en stabiel. Pieken tot aan de horizon.

Rick had een mobiel leger met strijdwagens en cavalerie.

En dromedarii natuurlijk. Normaal rijd je dan om een phalanx heen, maar dat zat er niet in.

Frontaal ging het allemaal wat minder. Volgende keer gaan we twee tafels aan elkaar schuiven met maximaal 1.25 keer zoveel tin.

Ed had zin in worst. En koekjes. Hij besloot Farid zijn dorp in te nemen om te gaan winkelen.

Uiteraard met Fire & Sword, een van twee huisregelsets van Ed, als hij zich niet bezig houdt met Cthulhu.

Uiteindelijk besloot hij het te laten bij de bakkers en slagerskar (met inhoud) en het dorp te laten staan. Voor de volgende keer. Farid werd er lichtelijk depressief van.

Omstreeks de tijd dat wij Frits verwachtten met de lunch, hoorde we een grote plof op tafel. Verzameld achter een stapel strips had hij zijn gebruikelijke stokbroodje weggewerkt. Overigens wel een top tip voor de oudere jongere wargamer: De Generaal Integraal: alle verhalen in volgorde en hardcover. Wie is er niet opgegroeid met de PzkW 1.5 met roterende flensmoeren en Velours d’Utrecht bekleding. Mijn gemoed stroomt vol, gorgelend en fluitend.

In alle emotie had Frits zijn brood op voor de foto, en keek als de Cat that swallowed the Canary. Pieep!

Petra en ik speelden What a Tanker! van TFL.

In de Bayerische Kinowerke werd zwaar gevochten. Dit is een in de geschiedenisboeken een zwaar ondergewaardeerd deel van de bevrijdingsacties in Duitsland. De geallieerde tankspitsen drongen door op de set van Der Fuhrer von Chicago. Een haastig gevechtsklaar gemaakte Panzer 4 uit 1940 nam het op tegen de Shermans van de Oddball’s Company.

Gelukkig hadden deze tanks wel echte granaten en geen verf.

In de eerste twee partijen gaf uiteindelijk een verdwaalde StuG de doorslag.

En mijn dobbelsteenworpen natuurlijk.

In het derde en vierde spel werden de Shermans een stuk aggressiever.

Ze gingen voor de flank aanval op de Panzer 4 en schakelde deze uit.

Ook hier zette de StuG de boel recht. De extra Acquisition dobbelsteen die nodig is om een StuG te raken maakt wel het verschil.

In de laatste pot begaven we ons in de stadscoulissen.

Het werd een sluip door kruip door tussen de gebouwen.

Met het nodige gelach van het publiek.

Uiteindelijk won de Duitse overmacht.

The Verdict: Leuk spel. Speelt snel (5 potjes, hadden er makkelijk 7 kunnen zijn). Het feit dat je speelt op een tafel met veel ondoordringbare scenery maakt het spel heel anders dan de  spellen met veel open ruimte. Het spelen met 28mm tanks is goed te doen. (De vorige spellen werden vaak 15mm tanks ingezet.)
Uiteindelijk behaald ik 7 kills en Petra 2 Kills. Ik denk dat het spelen met 2/3 tanks de man het een interessant tactisch spel maakt. In 1 op 1 zit wat mij betreft teveel geluk in. het spelen op een stad tafel is hardstikke leuk. Een van de Pz4 kills ontstond toen de tank verplicht achteruit moest rijden en in een zwembad terecht kwam! Helaas geen foto. Alle dobbelsteen worpen zijn nagelbijters. Aanbevolen!

Tot volgende week!

 

Speldag 28 april: Stuart Houdt Huis, Saruman Brandt Niets Plat, Lowie Lloigort niet meer, Blobbytime! en Figuren van Aardewerk.

In Delft waren op verschillende plaatsen de lege bierglazen en de oranje versiering nog zichtbaar, toen we naar de zaal gingen. Petra sleepte zoals gebruikelijk op de 4e week een Ah tas vol met D&D benodigdheden mee. Al snel werd er aan de meeste tafels gespeeld.

Met het uitkomen van What a Tanker! van TooFatLardies, stoffen een aantal leden hun voorraad tanks WO2 af. Deze koffer was er een van de twee die Dick bij zich had. En hoewel je maar maximaal zo’n tank of 3 per kant nodig hebt is het oude adagium “Beter mee verlegen dan om verlegen” ook hier van toepassing.

Dick begon tegen Mirjam en Jos. Het valt niet mee om een Ace te worden in dit spel. meestal sneuvelt een tank wel voor z’n derde spelletje.

Het is raar o te zien dat het uit elkaars firing arc rijden kennelijk tot gevolg heeft dat je naar elkaar toe trekt.

Alhoewel ze, zoals commander Jos hier uitgebreid toelicht, wel degelijk ver van elkaar zijn begonnen.

Nadat Mirjam was vertrokken, gingen Jos en Dick nog voor een snelle pot. Aangezien het geluk nogal wisselend was duurde de pot nogal. Dick had er alle vertrouwen in.

Alhoewel Dick zijn Puma al kwijt was, waren Jos zijn tanks zwaar aangeschoten en hadden nog maar weinig dobbelstenen per beurt over.

Dick concentreerde zijn aandacht om uit de buurt van Jos zijn Sherman te blijven, maar daardoor zag Jos zijn Stuart zijn/haar kans schoon en blies de Panzer 4 sky high.

Dat kleine tankje heeft inmiddels 2 kills!

De deelnemers aan de D&D campagne van Petra trokken vandaag een verborgen vallei in de bergen in met een vruchtbare natuur en een keur aan meer en minder beschaafde wezens.

De verhuizer/gids met zijn Pack-Rat was natuurlijk van de partij zolang hij betaald werd in nuttige dingen en eten, want het waardeloze goud lag in de mijnen voor het oprapen en kun je niet eten.

Aangezien de meeste familiars inmiddels partners hebben opgedoken (en er wordt gefluisterd dat er kleintjes op komst zijn), wordt de party nogal lang.

Centraal bij het binnenkomen van de vallei was deze rivier, met tunnel. Helaas is die nu ingestort. Ze konden er echt niks aan doen.

Matthijs (Freddie) had trouwens wel wat met die rivier.

Hij heeft sinds kort een onderwaterdraakje als familiar. Helaas moet hij nog investeren in een ring om boven water te kunnen ademen. Tot die tijd is ze water gebonden.

De Wizards tower die er stond is trouwens niet door Kees (Saruman) afgefikt (dat moest ik er speciaal bij zeggen). Het is wel in de as gelegd. Het is verontrustend als karakters vermeld willen hebben dat zij de boel niet hebben afgefikt.

Afijn de caravaan trekt verder om gevangenen te bevrijden.

En Michel heeft een jonge Griffioen gevangen. Hij moet alleen nog worden afgericht……… Ze eten trouwens paardenvlees, die Griffioenen.

Ed en consorten trokken het computerondersteunde Mansions of Madness 2 in.

Eldritch Ed had een medium scenario uitgezocht. De Lloigor was dus een medium monster. De invloed op de party was duidelijk.

Chris-Jan kon zijn ogen niet geloven, Lowie stortte in en Farid ging ijlings op zoek naar een manual.

Erwin en Robin gingen vandaag een dagje stappen in het wilde westen. De tafel was bedekt met gebouwen en figuren, De stad kwam echt tot leven.

De combinatie van een postkoets, dynamiet en een gatling gun liep wat fout in Main Street.

Hoe hard ze ook speelden in de Saloon het geluidsniveau was te hoog en de Sheriff (met posse) kwam snel aanrijden. Trouwens wel rolbevestigend zo, of zit er een transgender tussen?

Peter H en ik deden een voor hem eerste potje Sharp Practice (2e editie).

Zoals jullie hebben kunnen lezen is hij op zoek naar een nieuwe regelset voor Napoleontisch, en Black Powder viel af voor hem. Vandaag probeerden we dus SP2 van TFL met de ACW legers van Marcel, want die stonden van de laatste intro game nog op de club. Blobbytime!

We speelden een meeting engagement en beide legers hadden afwisselend wat pech en geluk en stonden beiden op instorten toen Peter net iets eerder aan het kortste eind trok. Missie geslaagd: hij gaat SP2 aanschaffen.

Uiteindelijk werden beide legers gekortwiekt door skirmishers met Rifles en twee goedgeplaatste kanonnen.

Erwin en zoon deden een potje Warhammer Fantasy. Dwergen tegen ratten.

Daarmee kwam het clubleger weer eens uit de kast. (Uit de echte kast bedoel ik, niet echt uit de kast.)

Inclusief warmachines en Gyro. Wees er aan herinnerd dat de club verscheidene clublegers heeft die je kunt gebruiken. Deze dwergen zijn geschilderd door Maarten.

Hans knutselde voort aan zijn Chinese terra cotta leger.

Dat heeft hij meer gedaan, want vandaag gingen de vlaggen op de eenheden. EEA zag er weer fraai uit.

Ook het voetvolk mag natuurlijk niet ontbreken.

Tot volgende week! EN: OP 4 MEI GEEN SPELDAG VANWEGE DE DODENHERDENKING.

Speldag 21 april: Koeriersdienst Delft-Zoetermeer voor Zonsopgang, Monsters bij Nacht, What a Tanker en Imperial Retirement.

Met een zonnige kijk op Delft kwamen we later dan gewoonlijk in de zaal aan, en zat ik een half uur later weer in de auto als een koeriersdienst op en neer naar Zoetermeer om vergeten fiches voor Rising Sun te halen. Mijn humeur bleef wat achter bij de zonsopkomst.

In de tussentijd werd Freebooters Fate uitgeprobeerd.

Deze regels spelen oorspronkelijk met figuren van de gelijknamige serie.

Maar niets let je om eigen figuren te converteren naar de spelregels.

Patrick, Michel, Gerard en Lowie hielden zich bezig met het ontwikkelen van hun beschaving in Kingdom Death Monster. Hun campagne ontrolt zich en hun figuren krijgen steeds meer wapens kleding en kennis ter beschikking.

Ondertussen probeert Patrick bij te blijven met het schilderen van de figuren. Hij probeert de ontwikkelingen WYSIWYG op de figuren te houden.

Petra pakte Rising Sun uit, een van de laatste kickstarters. Farid zou hem uiteindelijk winnen.

De verschillende fracties in het spel hebben unieke kenmerken, zoals deze, waarvan de kastelen op de rug van schildpadden worden vervoerd.

Het echte bord is kleiner, dit is de vergrote speel mat. Deed me een beetje aan Shogun denken.

Dat is maar goed ook want de figuren kunnen in aantal en afmetingen vrij groot worden.

Je kunt je leger uitbreiden met allerhande versterkingen en/of goden die hulp bieden. Natuurlijk elk met een eigen figuur. Voor de liefhebbers is ook een Chinees leger met Chinese demonen bijgevoegd. Verdict: leuk spel met veel verschillende manieren om te winnen. Aanrader!

Dick pakte What a Tanker uit. Met deze nieuwe regelset van Too Fat Lardies speel je tegen elkaar in tanks in WO 2.

Dat kan 1 op 1 zoals hier, maar leuker is 3 op 3 of iets dergelijks. Het spel speelt vlot met goede mogelijkheden voor taktiek, en een campagne systeem waarmee je een carriere kunt maken als tank-ace.

Leuk tussendoortje met je Bolt Action of Flames of War tanks! Aanbevolen!

Ook Infinity was van de partij op een hybride stad/wildernis board.

In volume echter danig overtroffen door de fantasy slag op de tafel ernaast.

Matthijs en Ed troffen elkaar met For Reign and Ruin regels. Matthijs was zo enthousiast dat hij zelfs vergat te fotograferen. Alle omstanders ook.

Dick en ik bespraken het gehuwde leven, de wereldorde en  pensioenen aan de knutseltafel.

De SciFi generalisten van Dick hadden andere kopzorgen dan hun pensioenplan.

En ik weet eigenlijk niet of het imperium aan oude dags voorziening doet voor haar Stormtroopers.

In de films sneuvelen ze meestal eerder.

Tot volgende week!

Field Trip 14 april: Salute in Londen Excel Deel 3 : One trick ponies en bijzonderheden

Soms heb je kleine tafels (of ook grotere) die een bepaalde scene prima neerzetten. We kijken eens rond. Om te beginnen hebben sommige miniaturen geen tafel nodig om eruit te springen. De Shaltari schepen van Dropzone Commander zijn zo uniek gevormd dat ze te herkennen zijn in elke galaxy.

Deze tafel speelde Sharpes Practice en had een enorme blikvanger op tafel staan.

Een klooster dat van verre was te zien. Het speelde verder geen rol in de slag.

En bovendien doet een bijzondere naam en de verklaring erbij ook altijd opvallen :)

Een normale tafel op afstand.

Dichterbij sprongen de figuren eruit met hun banners en kleuren. Japanse krijgskunst optima forma.

Veel kleine tafels bouwen een stukje stad na voor een warband, skirmish  of superhero spel.

Nieuwe trend is ook het spelen in de gebouwen.

Met zulke strakke wat sombere tafels springen de figuren er wel uit.

Of maak je tafel rond als je met meerdere mensen speelt.

Straatmeubilair heeft sinds de zombiespellen een behoorlijke boost gehad. Dan kun je ook zien dat we op onze tafels wegen meestal veel te smal maken.

Sommige gebouwen lenen zich van 1930 tot in de toekomst.

En als dit niet typisch jaren 50/60 is.

En woestijn is hier echt wel woestijn.

Of typische old-skool. Zet twee slagordes neer van links naar rechts en loop naar voren. Voor sommige tijdsgewrichten trouwens een goede benadering.

Als je een kleine tafel bouwt, stop dan wat hoogteverschillen in de tafel en bouw de gebouwen ” in” het bord.

Dit was daar een ander leuk voorbeeld van.

De hoogteverschillen droegen echt bij aan de tafel. En de handgrepen voor het meezeulen zitten er aan!

Post apocalyptische tafels zijn prima om je op uit te leven met junk, weathering en roest.

Een kruising tussen Fallout en Borderlands.

De afwerking van een tafel doet ook wat. Een aantal luitjes hadden speciale randen gefabriekt.

En als de spelwereld bijzondere verschillende wijken bevat (zoals Malifaux) kun je vrij combineren.

Onze vrienden van TSA hadden weer een prima voorbeeld van een ” immersive” demo. Verover als piraat het huis van de Zwitserse Familie Robinson.

En vergis je niet in de kracht van bijbehorende hoeden voor role playing.

In deze Gang Wars tafel was een hoop detail gaan zitten.

Je ziet ook hier dat straatmeubilair flink wat toevoegt. vergis je niet in de aantallen. net als zombies heb je aan straatmeubilair nooit genoeg.

En Graffity natuurlijk.

Eerste Wereldoorlog? Grote kraters en loopgraven doen het altijd goed als herkenbaar punt.

Evenals de iconische Engelse tanks natuurlijk.

Deze tafel is al voor veel verschillende dingen gebruikt. Daarom staat het huidige spel (met daleks) op grote posters. Meteen makkelijk voor meespelers.

Een ijstafel? Witte en blauwe scenery zet ‘m meteen neer.

Voor SciFi wijken zijn er diverse fabrikanten die de Vinexwijk van 2300 leveren. Inclusief de betonnen vloermat en de gemeentelijk voorgeschreven 0.076 m2 groen per inwoner in plantebak.

Of natuurlijk een industrial zone.

Industrie combineert natuurlijk met transport.

En biedt mogelijkheden voor vliegtuigen.

Deze was erg goed verzorgd. Behoudens dat de tafel er mooi uitzag, hadden ze erg hun best gedaan voor de spelers.

Figuren hadden duidelijke markers.

En de kaarten stonden duidelijk opgesteld.

Pike en Shotte is er altijd volop. Deze tafel promote een nieuwe regelset.

Fraai geschilderde eenheden.

Op de tafel ernaast ook, alleen maakte de kleinere schaal veel meer eenheden van de figuren.

En door de grondschaal kwamen de gebouwen ook weer beter uit.

Deze WO1 pulp tafel was eigenlijk een aangekleed vliegveld.

En deze SciFi tafel was gebouwd op een lichtbak! Het gaf een hele filmische omgeving.

Toen ik hier kwam aanlopen dacht ik ” HG Wells Little Wars”. Dat bleek niet helemaal te kloppen.

Kijk eens goed? Het zal toch niet?

Jawel hoor papieren flats. Een goedkope en kleurrijke manier om 2.5 D eenheden te maken.

Je kunt ook gaan voor de landkaart look.

6mm leent zich daar prima voor. Ik heb vroeger veel boardgames met zulke kaarten gespeeld.

Dat kan ook in een ander tijdperk.

Dan kun je ook weer in 10mm mooie eenheden maken.

Of maak in een oogopslag duidelijk wat er aan de hand is. Hier een belegering.

Soms is de tafel ondergeschikt aan de figuren. Met deze Mechs en tafel zal een spel kort duren :)

Een soort ” Op Voet van Oorlog” . We hebben de mechs nog ergens staan.

Deze tafel schreeuwt om een ontmoeting in het midden.

En deze ook. Al spelen alle spelers tegen 1 Tiger tank die door de spelleider wordt bediend.

Sommige blikvangers leiden bijna af van de rest van de tafel. Hier keken veel mensen naar de tempel.

Het was een indrukwekkende tafel.

Maar erachter was ook een en ander te zien.

Inclusief de nodige details om nachtmerries van te krijgen.

Nietwaar?

Tempels en kerken doen het prima. En zijn tijdeloos om in te spelen.

Evenals begraafplaatsen.

En landmarks als pyramides. (Dust)

Of de Wicker Man!

En als alles faalt, kies dan voor een bijzondere opstelling. Necromunda Underhive met lichten in een tent.

Veel bekijks, maar de spelregels waren wat lastig leesbaar :)

En deze nabrander kon ik nergens kwijt. Een landmark door stadsmuren, maar dit is de eerste keer dat ik de logistiek van het leger op deze manier gemodelleerd zie.

Tot the point!

En natuurlijk waren er ook fanatieke speedpainting wedstrijden.

Van de schilderwedstrijd heb ik niets gefotografeerd. Het is moeilijk om daar goede foto’s van te krijgen en ze staan volgend jaar weer in de gratis gids.

En er is nog een andere reden om naar Salute te gaan. In onze wargame biotoop is een beetje een overschot aan mannen. Dit jaar naast Salute de “National Wedding Show”.

Met heel veel giechelende (jong-)dames en oudere dames in mantelpak met VIP tickets. Als je getrouwd bent een goede reden om te bezoeken voor een trouwdag. Als nog vrijgezel bent? Wel niet geschoten…

Dat was het dan. ik hoop dat jullie er plezier aan beleven. Laat maar weten wat je ervan vindt. Dank Petra voor de foto’s die ik miste. En tot volgend jaar.